ย่างมิอาจเปรียบได้ ต่อให้เป็นพระราชวังแห่งแคว้นเฉียนเซี่ยก็เป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของหอฉงโหลวเท่านั้น
ตูม ตูม ตูม!
ตรงกลางของหอฉงโหลวบนเมฆามีประตูบานใหญ่บานหนึ่ง และมันก็ค่อย ๆ เปิดออกอย่างช้า ๆ!
ในตอนนี้เอง จู่ ๆ ก็มีเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งดังลั่นขึ้น!
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ในที่สุดหอฉงโหลวบนเมฆาก็ปรากฏออกมาสักที วันที่ข้าจะฝึกฝนเป็นขั้นสูงสุดก็มาถึงจนได้ ใกล้แล้ว!”
“ทั่วทั้งเซี่ยโจว ทั่วทั้งหนานจิ้ง ทุกคนล้วนแต่เคลือบคลานอยู่ใต้เท้าของข้า!”
ทุกคนต่างก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง นี่มันเจ้าบ้าที่ไหนกัน! เหตุใดถึงได้บังอาจกล้ากล่าววาจาเช่นนี้ออกมาได้!
ชายชราในชุดคลุมสีเทาได้กระโดดขึ้นไปในอากาศแล้ว ทุกคนรู้สึกได้ว่ากลิ่นอายของตาเฒ่าบ้าผู้นี้ที่แผ่ซ่านออกมานั้น มีพลังขั้นมหาจักรพรรดิ
เดิมทีแล้วในเซี่ยโจวไม่มีผู้ใดที่มีพลังขั้นมหาจักรพรรดิเลย แต่วันนี้ทุกคนกลับมาเจอกับยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิปรากฏตัวออกมาทีละคน ๆ
“ท่านพ่อ! ท่านพ่อ!” เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนที่ถูกคนของหุบเขาหมอเทวดาให้ยาวิญญาณช่วยชีวิตเอาไว้ ตอนนี้กำลังตะโกนไปที่ชายชราชุดเทาผู้นั้น
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดกันไปอีกครั้ง “คนชุดเทานั่น คือเจ้าสำนักคนเก่าแห่งสำนักอวิ๋นเยียน!”
“เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนคนเก่ายังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่ว่าสติฟั่นเฟือนเป็นบ้าตายไปแล้วรึ ?”
“เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนคนเก่ายังมีชีวิตอยู่ แล้วเหตุใดตอนที่ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสามท่านปร
