โจวเป็นกลุ่มคนที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง เป็นดั่งกบในกะลา” คู่ต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้ามู่อวู่ซวงกล่าวเย้ยหยัน
“ตาย!” มู่อวู่ซวงกล่าวออกมาคำเดียว พลันลงมือในทันใด จิตใจของน่าหลานอวี้ก็ร้อนรนเหมือนดั่งไฟเผา เขากล่าวขึ้นด้วยความโกรธขึ้ง “ซีเอ๋อร์ เจ้านี่นับวันยิ่งจะบัดซบขึ้นไปเรื่อย ๆ แล้วนะ”
พวกเขานั้นอยากที่จะถ่วงเวลาศัตรูเอาไว้แล้วให้นางหนีไปแต่ผู้เดียว ทว่านางกลับไม่ตอบตกลง
มาตอนนี้ นางเพียงคนเดียว ล่อศัตรูไปทั้งหมด ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก
มู่เฉียนซีมีเคล็ดวิชาที่ดี แต่ต่อให้ไวกว่านี้ก็ไม่ไวไปกว่ายอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิกลุ่มหนึ่งที่ล้อมโจมตีนาง
“จับแม่สาวน้อยนั่นไว้” มู่เฉียนซีวิ่งขึ้นไปได้เพียงครึ่งของโคนเขา ก็ได้ถูกกลุ่มคนของหุบเขาหมอปีศาจล้อมเอาไว้
— ตูม! —
ด้วยกระบวนทัพที่เหนียวแน่นของคนกลุ่มนี้ มู่เฉียนซีไม่อาจจะหนีไปไหนได้อีก
ผู้นำที่สามฝ่ายสู้รบกล่าว “แม่สาวน้อย เลิกดิ้นรนอย่างมั่วซั่วเช่นนี้ได้แล้ว ขอแค่เพียงข้ามั่นใจเรื่องราวสองสามเรื่อง ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า หุบเขาหมอปีศาจของเรามิใช่สำนักใจคอคับแคบ ดีไม่ดีอาจจะชุบเลี้ยงฝึกฝนเจ้าเป็นอย่างดีก็ได้”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “อย่าได้พูดพร่ำมากความ พวกเจ้าหุบเขาหมอเทวดาเป็นพวกจอมปลอม ถึงต่อให้พูดเรื่องดีออกมามากกว่านี้ ข้าก็ไม่เชื่อพวกเจ้า”
เมื่อถูกมู่เฉียนซีฉีกเอาความจริงบางอย่างออกมา ใบหน้าคนของหุบเขาหมอเทวดาแต่ละคนนั้นเปลี่ยนไปเป็นแข็งทื่
