้นน้ำแข็งไปเสียแล้ว!
เชียนอ้าวเซี่ยลอยลงมาจากลางอากาศ เมื่อครู่นี้เขาได้ระเบิดพลังทั้งหมดออกมาใช้ สีหน้าจึงไม่ค่อยสู้ดีนัก เขามาถึงที่ด้านหน้าของมู่เฉียนซีแล้วกล่าวขึ้นอย่างน่าสงสารว่า “เสี่ยวซีซี ข้ารู้สึกเจ็บนัก เจ็บนัก เจ้าช่วยดูให้ข้าหน่อย ว่ามีตรงไหนถูกเจ้าเฒ่านั่นลอบทำร้ายหรือเปล่า”
“อือ จะให้ข้าถอดเสื้อออกให้หรือไม่ล่ะ ?”
ทุกคนในที่นั้นล้วนแต่ตะลึงกันวุ่น องค์รัชทายาทเซี่ย จักรพรรดิเซี่ย! ถึงแม้ว่าเจ้านั้นจะดูหล่อเหลา แต่ว่าดูสภาพการณ์ที่รอบด้านหน่อยจะได้หรือไม่ ?
— ตูม! —
มู่อวู่ซวงใช้วิธีการที่โหดร้ายที่สุดทำลายพวกปีศาจที่กล้าจะมาล่อลวงหลานสาวของเขา ทว่าเชียนอ้าวเซี่ยหลบออกไปอย่างรีบร้อน สภาพของเขานั้นไม่ได้เหมือนผู้ที่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย
มู่อวู่ซวงมากันท่าอยู่ที่ด้านหน้าของมู่เฉียนซีพร้อมกล่าวขึ้น “เจ้าอยู่ให้ห่างจากซีเอ๋อร์ของตระกูลข้าหน่อย!”
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวอย่างจริงจัง “ถึงแม้ว่าท่านจะเป็นญาติของนาง ท่านก็ไม่สามารถห้ามไม่ให้ข้าชอบนางได้”
“ถ้าหากว่าข้าฆ่าเจ้า นั่นก็คงจะสามารถห้ามปรามได้แล้ว!” มู่อวู่ซวงกล่าวเบา ๆ
ดวงตาสีดำคู่นั้น มีแววตาแห่งการฆ่าฟันอย่างชัดเจน
ทุกคน ณ ที่นั้นก็ล้วนแต่จนปัญญา เมื่อครู่นี้ยังผนึกกำลังกันสู้ศึกนอก มาตอนนี้เพราะว่าความหึงหวง ก็ก่อให้เกิดศึกภายในแล้วหรือไร ? มู่อวู่ซวงและเชียนอ้าวเซี่ยยังไม่ทันได้สู้กัน พวกเขานั้นสัมผัสได้ถึงกลิ
