่อนตัวในที่ลับเพื่อช่วยท่านอาของนาง
สําหรับเจ้าสวะเซี่ย เขาเองก็เป็นยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิผู้หนึ่ง ไม่ว่าอย่างไรเจ้าหมอนั่นก็ไม่มีทางถูกฆ่าตาย เช่นนั้นปล่อยเขาไปก่อน
เสี่ยวซีซีได้จัดการตาเฒ่าผู้หนึ่ง ไม่ใช่เพื่อช่วยเขาที่อ่อนแรง แต่ตั้งใจที่จะช่วยท่านอาของนาง หัวใจของเชียนอ้าวเซี่ยแตกสลายอีกครั้ง
ผู้อาวุโสสูงสุดพบว่าเด็กหนุ่มที่มีความหนาวเย็นราวกับหิมะผู้นี้ อารมณ์ของเขาได้กลายเป็นเคียดแค้นและยิ่งน่ากลัวมากขึ้น
เชียนอ้าวเซี่ยพูดอย่างเย็นชาว่า “รีบจัดการตาเฒ่าที่น่ารําคาญอย่างเจ้านี่เร็วเข้า แล้วเสี่ยวซีซีคงจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน”
มู่อวู่ซวงรู้แผนการของมู่เฉียนซี เขาจึงกล่าวอย่างอ่อนโยน “ซีเอ๋อร์ เจ้าช่วยเจ้าเด็กสองคนนี้มามากพอแล้ว เจ้าก็ลําบากมามากแล้ว ไปพักผ่อนเสียก่อนเถอะ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะท่านอา ยังสามารถสู้ต่อไปได้”
“แต่ข้ารู้สึกปวดใจมากแล้ว”
นายท่านสามที่เมื่อครู่ได้ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ตอนนี้กลับกลายเป็นอ่อนโยนและสงสารผู้คนขึ้นมา ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน
เมื่อมองไปที่สายตาที่อ่อนโยนนั้น มู่เฉียนซีก็ทำได้เพียงยอม นางพยักหน้าและกล่าวว่า “ได้ เช่นนั้นข้าจะพักผ่อน แต่ท่านอาต้องระมัดระวังให้มาก”
“อืม” มู่อวู่ซวงรับคำ
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าว “เสี่ยวซีซี ท่านอาเจ้าไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า เจ้ามาช่วยข้าเป็นอย่างไร ?”
“เดิมทีพวกเราก็รู้ใจกันอยู่แล้ว เริ
