ถึงราชาแห่งภูตระดับเก้า ในแคว้นเฉียนเซี่ยเองก็นับได้ว่าเป็นยอดอัจฉริยะแล้ว แต่เมื่อเผชิญหน้ากับจักรพรรดิแห่งภูต หรือมหาจักรพรรดิแห่งภูตนั้น แทบไม่อาจเอาชนะได้เลยแม้แต่น้อย
เขาที่เป็นนักวางแผนมาโดยตลอดรู้ดีว่าการไม่ออกตัวช่วยเหลือในตอนนี้ จะเป็นการช่วยเหลือซีเอ๋อร์อย่างดีที่สุด เมื่อรู้เช่นนี้แล้ว เขาจึงทำได้เพียงมองดูนางเข้าสู่การต่อสู้แต่ละครั้ง ๆ ด้วยใจที่ตื่นเต้นเมื่อน่าหลานอวี้กล่าวออกมา ก็ทำให้มู่เฉียนซีนึกถึงอะไรบางอย่าง นางหยิบขวดยาออกมาขวดหนึ่งแล้วมอบให้น่าหลานอวี้ “น่าหลาน ในขวดหยกนี้คือยาเทียนตี้ซวนหวงสามเม็ด มันก็คือยาที่ข้ากินเข้าไปเมื่อครู่นี้แล้วเพิ่มพลังความสามารถของตนเองขึ้นมาหนึ่งขั้นใหญ่ หลังจากที่เจ้ากินไปแล้วก็จะเป็นเช่นเดียวกับข้าที่ไปถึงระดับจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าซึ่งเป็นระดับสูงสุด หลังจากนี้หากมีอันตรายจงอย่าลืมที่จะใช้มัน และผลข้างเคียงหนึ่งเดียวของมันก็คือ ทำให้พลังความสามารถลดลงไปหนึ่งขั้น”ถ้าหากชีวิตตกอยู่ในอันตราย คงไม่มีใครนึกรังเกียจการที่พลังของตนลดลงไปหนึ่งระดับเป็นแน่ เพราะหากไร้ซึ่งชีวิตแล้ว สิ่งใดก็ไม่เหลือทั้งสิ้นน่าหลานอวี้กล่าว “ยาเม็ดนี้สําคัญมากสําหรับซีเอ๋อร์ ข้าไม่สามารถรับมันได้”มู่เฉียนซีกล่าว “หรือเจ้าลืมไปแล้วว่าข้าเป็นนักปรุงยา ข้าจึงมีวิธีการปรุงยาเม็ดนี้” “แต่ว่า… ด้วยความสามารถของเจ้าในตอนนี้ ไม่สามารถที่จะสกัดยาเม็ดเทียนตี้ซวน
