กมาด้วยความเจ็บปวดทรมานอย่างน่าสังเวช และร่างก็ล้มลงไปกระแทกกับพื้น
ตุบ!
เขาไม่สามารถควบคุมพลังวิญญาณของตัวเองได้ ทำได้เพียงแค่เบิกตากว้างจ้องมองพลังวิญญาณในร่างตัวเองพลุ่งพล่านไปอย่างผิดแปลก
ต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตเช่นนี้ ยาพิษที่สามารถคร่าชีวิตเขาได้ทันทีนั้นอาจจะใช้ได้ไม่เห็นผลนัก แต่การทำให้พลังวิญญาณของเขายุ่งเหยิงไม่เป็นท่านั้น มันสร้างความเสียหายให้เขาเป็นอย่างมาก!
“เจ้า นี่เจ้าวางยาพิษข้าตั้งแต่เมื่อไหร่” ผู้อาวุโสสามจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซี
ทุกคนต่างก็จนปัญญากับผู้อาวุโสสามจริง ๆ! หากใครตาไม่บอดก็จะรู้ว่านางวางพิษเขาเมื่อไหร่ จะทำยังไงได้ในเมื่อตาเฒ่านี่ไม่ได้สนใจมันตั้งแต่แรก ก็ต้องเสียเปรียบเช่นนี้หล่ะ!
การต่อสู้กับมู่เฉียนซีนั้น ไม่เพียงแต่ต้องให้ความสนใจกับการโจมตีอันทรงพลังของนาง ทว่า ต้องคำนึงถึงพิษของนางด้วย! มิเช่นนั้นแล้วก็จะเจอกับโศกนาฏกรรมเช่นเดียวกับผู้อาวุโสสาม ตายเพราะเหตุใดก็ไม่รู้ตัวเองเลย
หลังจากที่พลังวิญญาณของผู้อาวุโสสามได้สลายหายไป ตอนนี้เขาก็เปรียบดั่งสวะไร้ประโยชน์คนหนึ่ง ไม่สามารถคุกคามมู่เฉียนซีได้อีกต่อไป
และตอนนี้ผลของยาฟ้าดินซวนหวงก็ได้หมดไป ระดับพลังวิญญาณของมู่เฉียนซีก็เริ่มฟื้นตัวกลับมาเป็นเช่นเดิม หลังจากที่พลังของนางได้ฟื้นตัวกลับมาเป็นราชาแห่งภูตระดับเก้า ผลข้างเคียงจากยาฟ้าดินซวนหวงก็เริ่มทำงาน พลังของนางลดลงไปหนึ่งระ
