“ตาเฒ่า พวกเจ้าจะลองดูก็ได้นะ” กระบี่วิญญาณน้ำแข็งถูกเชียนอ้าวเซี่ยชักออกจากฝัก
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวเสียงแหลม “กระบี่วิญญาณน้ำแข็ง แม้แต่กระบี่วิญญาณน้ำแข็งเจ้าก็รับสืบทอดมาแล้วรึ ดูท่าแล้วราชวงศ์แคว้นเฉียนเซี่ย มีความทะเยอทะยานอันแรงกล้าจริง ๆ!”
ตูม!
เชียนอ้าวเซี่ยไม่อยากเสียเวลาพูดจาไร้สาระกับตาเฒ่าที่มีความคิดต่ำทรามเหล่านี้ ครั้นแล้วเขาจึงลงมือทันที
อีกทางด้านหนึ่ง มู่อวู่ซวงก็ลงมือแล้วเช่นกัน
ปัง!
เชียนอ้าวเซี่ยตะโกนกล่าวอย่างกลัดกลุ้มใจ “ข้าบอกให้ท่านพาเสี่ยวซีเอ๋อร์หนีไปก่อนไม่ใช่เหรอ ?”
มู่อวู่ซวงกล่าว “หลานสาวของข้า ข้ามู่อวู่ซวงจะปกป้องด้วยตัวข้าเอง อย่างไรเสียคนเหล่านี้เพิ่งจะทะลวงพลังวิญญาณได้เพียงไม่กี่ปี ยังไม่ความก้าวหน้าอะไรมากนัก ก็แค่ไอ้แก่หนังเหนียวก็เท่านั้น”
มู่อวู่ซวงยังคงเป็นจักรพรรดิแห่งภูตระดับสูงสุด ทว่า พลังของของเขานั้นคุกคามได้อย่างน่ากลัวนัก
เห็นได้ชัดว่าสองขาของเขานั้นพิการไม่สามารถขยับขับเคลื่อนได้ นั่งอยู่บนรถเข็น แต่กลับดูเหมือนว่าเขายืนอยู่ที่สูงสุด มองพวกเขาเหล่านี้ราวกับเป็นเพียงแค่มดตัวเล็ก ๆ ก็มิปาน
ผู้อาวุโสเหล่านั้นของสำนักอวิ๋นเยียน โดนคนหนุ่มสองคนอายุไม่ถึงสามสิบปียั่วยุเช่นนี้ก็โกรธเกรี้ยวจนถึงขีดสุด!
“พวกเจ้ารนหาที่ตาย!”
ตูม!
สามรุมหนึ่ง อีกทั้งยังต้องต่อสู้ข้ามระดับอีก นี่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
มู่เฉียนซีหยิบเอาของดีออกมา ถึงแม้ว่ายาเพิ