นักอวิ๋นเยียนกินยาวิญญาณทีละเม็ด ๆ อย่างประหยัด แต่ทางด้านมู่เฉียนซีและพวกกินครั้งละขวด!
ทุกคนมุมปากกระตุกขึ้น นั่นมัน……เหมือนยาระดับเจ็ดกับยาระดับแปด! กินมากมายเช่นนั้นสิ้นเปลืองเกินไปแล้ว!
“ความสัมพันธ์ของผู้นำตระกูลมู่กับหมอปีศาจนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ คนที่กล้ากินยาวิญญาณสิ้นเปลืองได้เช่นนี้คงจะมีแค่ผู้นำตระกูลมู่คนเดียวกระมัง ?”
“ช่วยไม่ได้ หอหมอปีศาจเป็นของหมอปีศาจ ผู้นำตระกูลมู่กับเขาก็มีความสัมพันธ์กัน นางอยากจะกินเข้าไปมากแค่ไหนก็ย่อมได้!”
“กินเข้าไปเช่นนี้ทำให้คนอิจฉาจนแทบอยากจะวิ่งไปกอดขาขอร้องหมอปีศาจแล้ว!”
“คนอย่างหมอปีศาจคิดว่าอยากจะเจอก็ได้เจองั้นรึ เกรงว่ายังไม่ทันได้เจอก็โดนยาพิษซะก่อนนะสิ”
ถึงแม้ว่ายาวิญญาณเหล่านี้จะเพียงพอที่จะเสริมแรงให้พวกเขาได้คร่าชีวิตของเหล่าผู้อาวุโสได้ ทว่า มู่เฉียนซีก็ไม่กล้าที่จะชะล่าใจไป!
“ทักษะเทียนซวน!”
“มังกรวารีพิฆาต!”
“มังกรเพลิงสังหาร!”
อู๋ตี้พรวดเข้าไปพร้อมคำรามดังก้องว่า “ไปตายซะ!” อุ้งเท้าอันแหลมคมนั้นกระแทกได้อย่างสะท้านฟ้าสะเทือนดิน!
เสี่ยวหงกล่าว “เจ้าแมวโง่ พลังของเจ้ายังอ่อนไปหน่อยนะ!”
“เพลิงเผาสวรรค์!”
“เจ้าหมูบ้า เจ้าคิดว่าเจ้าเก่งกาจนักรึไง! รอให้ข้าได้กินอิ่มหนำสำราญก่อนเถอะ ข้าแข็งแกร่งกว่าเจ้าแน่นอน!”
“เจ้าล้มเลิกความคิดนี้สักทีเถอะ! ต่อให้ข้าเอาแต่นอนขี้เซาอยู่ตลอดเวลา ข้าก็ไม่มีทางแพ้ให้แมวโง่เง่าอย่างเจ้าหรอก”
ผู้อาวุ
