ักอวิ๋นเยียนกล่าวอย่างดุดันว่า “พวกเจ้าทำเกินไปแล้ว!”
น่าหลานอวี้กล่าวอย่างไร้เดียงสาว่า “หรือว่าเจ้าสำนักอวิ๋นเยียนไม่ชอบของขวัญชิ้นนี้ คนที่ถูกคัดเลือกมาเหล่านี้ล้วนแต่เป็นคนที่ข้านั้นได้ตรวจสอบสถานะและภูมิหลังมาอย่างดีแล้ว อีกอย่างพวกเขาล้วนแต่ยอมสมัครใจทุกคน”
“ใช้พวกเขาเหล่านี้ก็ดีกว่าที่สำนักอวิ๋นเยียนจะไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกิน และต้องจบลงด้วยการถูกทำลายล้างสำนักจนสูญสิ้นไปนะ!”
ท่าทางของน่าหลานอวี้กำลังบอกว่าเขาแน่วแน่มาก และจะทำให้เห็นว่าจะเป็นเช่นนั้น ทำให้เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนโกรธจนใบหน้าดำคล้ำ
“พวกเจ้า……พวกเจ้า……”
เป็นการรังแกกันเป็นอย่างมาก สองคนตรงหน้าสาปแช่งให้บุตรสาวของเขาตาย ส่วนน่าหลานอวี้ก็เปิดโปงเรื่องอื้อฉาวของบุตรสาวเขา ทุกคนก็ต่างรู้สึกได้ว่าพวกเขาไม่ได้มาร่วมอวยพรงานวันเกิด แต่กลับมาทำลายงานวันเกิดมากกว่า
พวกเขาทำเรื่องวุ่นวายถึงเพียงนี้ แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจมากยิ่งกว่านั้นก็คือ เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนนั้นอดทนกับความโกรธนั้นได้
เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนฝืนยิ้มพลางกล่าวว่า “หัวหน้าน่าหลานช่างมีน้ำใจจริง ๆ ”
ทุกคนเห็นเช่นนี้ก็ราวกับเห็นผีก็มิปาน สำนักอวิ๋นเยียนเป็นสำนักที่ผยองกำแหง และทำตัวเริบสืบสานมาโดยตลอด ตอนนี้มีคนมาแหกหน้าถึงสำนัก นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าพวกเขาอดทนไม่ลงมือกับคนเหล่านี้ได้!
มู่เฉียนซีกับน่าหลานอวี้หันมาสบตากับ สำนักอวิ๋นเยียนอดทนได้ถึงเพียงนี้ ต
