มู่อวู่ซวง “อาไม่เป็นไร! ”
“หลานไม่น่าย้ายองครักษ์เงาส่วนใหญ่ไปที่แคว้นเฉียนเซี่ยเลย นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าอวิ๋นเฟิ้งยังไม่ยอมตัดใจ! ” ดวงตาของมู่เฉียนซีเย็นยะเยือก
มู่อวู่ซวงกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “มันไม่ใช่ความผิดพลาดของซีเอ๋อร์เลย แค่สำนักอวิ๋นเยียนควรจะหายสาบสูญไปได้แล้วก็เท่านั้น! ”
“อืม! ควรจะสะสางได้แล้ว”
มู่เฉียนซีมองไปที่มู่อวู่ซวงอย่างละเอียดถี่ถ้วนและกล่าวว่า “นึกไม่ถึงเลยว่าท่านอาสวมชุดสีแดงแล้วจะดูดีถึงเพียงนี้”
“งั้นต่อไปอาจจะเปลี่ยนเป็นใส่ชุดสีแดงเป็นไง? ”
“โฉมผจญสามแผ่นแพ้ งามเลิศงามแล้ไม่เป็นสองรองใคร ถึงแม้จะดูดี แต่หลานว่าชุดสีขาวเหมาะกับท่านอามากกว่า”
สองอาหลานแสดงความรักความอบอุ่นต่อกัน ลืมสนใจจักรพรรดิเซี่ยผู้ที่แผ่ซ่านความเย็นยะเยือกสะท้านฟ้าไว้ข้าง ๆ
“ค่อก ค่อก ค่อก! เสี่ยวซีเอ๋อร์ อยากจะแนะนำข้าให้รู้จักใช่ไหม! ”
ในเมื่อตัวตนของเขาถูกเปิดเผยแล้ว อยู่ต่อหน้ามู่เฉียนซีเช่นนี้ เชียนอ้าวเซี่ยก็ไม่ต้องแสดงท่าทีเย็นชาแล้ว หน้าด้านหน้าทนพัวพันนางต่อไป
‘เสี่ยวซีเอ๋อร์’ เมื่อมู่อวู่ซวงได้ยินคำเรียกนี้ของเขา ใบหน้าที่อ่อนโยนดุจดั่งหยกนั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นน้ำค้างที่เย็นยะเยือกทันที
เชียนอ้าวเซี่ยเหมือนจะรู้สึกว่าพลังความเย็นยะเยือกของคนตรงหน้าที่แผ่ซ่านออกมานั้นโหดร้ายว่าคนที่มีพลังน้ำน้ำแข็งหิมะมาก แต่ถึงอย่างไรใบหน้าของเชียนอ้าวเซี่ยยั้ยหนายิ่งกว่ากำแพงหลายชั้น ในเมื่อม
