่นลง “แม่สาวน้อย เจ้าช่างมีความสามารถที่ดีโดยแท้ มิเพียงสามารถทำให้เป็นที่โปรดปรานของหมอปีศาจมู่ซีได้ ยังกลับทำให้กระบี่ที่คมกริบในมือข้ากลับคมได้”
มู่เฉียนซี “ดูเหมือนว่าผู้นำหออสูรทมิฬจะอิจฉาและเกลียดชังมาก เช่นนั้นก็… บัญชีทั้งเก่าและใหม่ มาคิดรวมกันตอนนี้ไปเลยเถอะ”
ผู้นำหออสูรทมิฬแค่นเสียงเย็นชา “วันนี้หมอปีศาจยังไม่มา ข้าไม่เชื่อว่าสาวน้อยตัวเล็ก ๆ อย่างเจ้า จะมีปัญญาทำอะไรข้าได้!”— ตูม! —
ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรต่อ ทั้งสองฝั่งเปิดศึกขึ้น พิษที่มู่เฉียนซีนำมาด้วยทำให้พวกเขานั้นแตกกระบวน ส่วนเสี่ยวชี เป็นเพราะเขาคุ้นเคยกับหออสูรทมิฬ เช่นนั้นแล้วเขาจึงสังหารคนอื่น ๆ อีกหลายคนได้อย่างง่ายดาย
ในตอนนี้เอง พวกเขาเหล่าคนจากหออสูรทมิฬรู้สึกอย่างลึก ๆ ว่านักปรุงพิษนั้นน่ากลัวกว่านักฆ่าหลายเท่านัก
ผู้นำหออสูรทมิฬกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “อ๊ากกก! แม่สาวน้อย เจ้าตายเสียเถอะ!”
ในตอนที่เขากำลังเข้ามาใกล้มู่เฉียนซีนี้เอง กระบี่ยาวสีขาวราวหิมะเล่มหนึ่งพลันแทงทะลุหัวใจของเขาไป
มู่เฉียนซีมองเชียนอ้าวเซี่ยที่เวลานี้ใส่หน้ากากแล้วกล่าวขึ้นอย่างเย็นชาว่า “เจ้าบ้าเซี่ย! ข้าบอกไปแล้วไม่ใช่รึว่าเจ้าอย่าเข้ามาสอด”
ผู้นำหออสูรทมิฬเบิกตากว้าง “จักร…. จักรพรรดิเซี่ย!”
เชียนอ้าวเซี่ย “เสี่ยวซีซี ข้านั้นไม่ได้อยากจะเข้ามายุ่งเรื่องของเจ้าเช่นนี้เลย ที่ข้ามา ข้าแค่เพียงอยากจะบอกเจ้าว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว…”
.
