ป็นองค์รัชทายาทเซี่ยผู้เป็นสวะไร้ประโยชน์ หรือจะเป็นจักรพรรดิเซี่ยผู้น่ากลัวในเซี่ยโจว แต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยขอร้องอ้อนวอนใครด้วยเสียงต่ำเช่นนี้มาก่อน แต่มู่เฉียนซีเป็นข้อยกเว้น
ไม่ว่าเชียนอ้าวเซี่ยจะพูดยังไง มู่เฉียนซีก็ยังไม่สนใจเขาอยู่ดี
เชียนอ้าวเซี่ยแทบจะหมดหวังแล้ว เสี่ยวซีเอ๋อร์จะไม่มีวันอภัยให้เขาเลยเหรอ
มู่เฉียนซีกล่าว “เชียนอ้าวเซี่ย หากเจ้ายังคิดไม่ได้ว่าทำไมข้าถึงโกรธเจ้า ทางที่ดีเจ้าก็หุบปากไปซะ ไม่งั้นข้าจะไม่เกรงใจ ทำให้เจ้าพูดไม่ได้ไปตลอดชีวิต! อย่าคิดว่าเจ้ามีพลังวิญญาณขั้นมหาจักรพรรดิแล้วข้าจะฆ่าเจ้าไม่ได้นะ”
ถูกหลอก ถูกปิดบัง ถูกไม่ไว้วางใจ สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่ใช่เหตุผลที่นางจะโกรธเขา
นางรู้ดีถึงเหตุผลที่เขาปิดบัง อีกทั้งเรื่องที่เขาเปิดเผยพลังความแข็งแกร่งของตัวเองเพื่อไปช่วยนางในมิติไม้โบราณหมื่นปีนั่น เรื่องเหล่านั้นนางหายโกรธแล้ว
แต่ในฐานะที่เคยเป็นหมอรักษาเขา ทุกการกระทำของเขาทำให้นางอดไม่ได้ที่จะส่งเขาไปเยือนปรโลก
“อวี้……” เชียนอ้าวเซี่ยมองไปที่น่าหลานอวี้ราวกับขอความช่วยเหลือ สหายคนสนิทของเขาน่าจะเป็นคนที่เข้าใจเสี่ยวซีเอ๋อร์มากที่สุด
ตกลงทำไมซีเอ๋อร์ถึงได้โกรธ แม้แต่น่าหลานอวี้เองก็คิดไม่ออกเหมือนกัน
ถึงแม้ว่าจะรู้จักกันมาช่วงหนึ่ง แต่น่าหลานอวี้ก็ไม่เข้าใจเหตุผลของมู่เฉียนซีหมอผู้ดื้อรั้นผู้นี้อยู่ดี
แม้แต่น่าหลานอวี้ก็ยังไม่รู้ เชียนอ้าวเซี่ยจึงรู้สึกกลัด
