ตลับอยู่มากมาย สถานที่อย่างเช่นเขตลับสามารถมีสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวได้มากมาย
เหตุการณ์อย่างเช่นที่มู่เฉียนซีเพิ่งพบเจอมา นับว่าไม่ได้แปลกอะไรมากนัก
สิ่งที่ตั้งใจไปหยิบเอามาก็อยู่ในมือแล้ว และนางก็หนีออกมาได้อย่างปลอดภัย แต่…
“จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้ เจ้าสัตว์ประหลาดนั่นไม่มีทางออกมาได้ใช่หรือไม่ ?”
แม้อาถิงจะทําให้มันอ่อนแอลง แต่ถ้าหากสัตว์ประหลาดตัวนั้นออกมา การจะทําลายทวีปเซี่ยโจวทั้งหมดก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับมันเลย
จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้กล่าว “ข้าใช้พลังของข้าในการเสริมพลังดินแดนลึกลับแห่งนี้ อีกอย่าง เจ้าบอกว่าเจ้านั่นร้ายกาจยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะมีเหตุอะไรบางอย่างยั้งมันไว้ มันคงปรากฏตัวขึ้นนานแล้ว”
หัวใจของมู่เฉียนซียังคงไม่สงบ เจ้าสัตว์ประหลาดต้นไม้อยู่ในช่วงเวลาเดียวกันกับอาถิง แม้ว่าตอนนี้นางจะเอาเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตออกมาแล้ว ความรู้สึกถึงอันตรายที่น่ากลัวก็ยังคงตรึงอยู่ในใจนาง
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มีเรื่องหนึ่งที่นางต้องจัดการ
เจ้าสวะเซี่ย…!
“เจ้า…”
มู่เฉียนซีจ้องเขม็งไปที่ชายผู้เหมือนปีศาจหิมะตรงหน้า “ทักษะการแสดงขององค์รัชทายาทเซี่ยทําให้ข้าชื่นชมเสียจริง”
.
