เดิมทีนางคิดว่าความเร็วในการเก็บสมุนไพรวิญญาณของนางนั้นก็ถือว่ามากพออยู่แล้ว แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเชียนอ้าวเซี่ยจะรวดเร็วกว่า
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “เก็บเกี่ยวได้ไม่เลวเลย”
“เช่นนั้นก็เยี่ยมไปเลย”
“ข้าหลอกบรรพบุรุษของตระกูลเจ้า แต่เจ้ากลับกล่าวว่าเยี่ยมไปเลย เจ้าไม่กลัวว่าจะถูกบรรพบุรษของเจ้ารังเกียจเอารึ ?”
“ถึงอย่างไรบรรพบุรุษก็รังเกียจข้ามากอยู่แล้ว” เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวอย่างเศร้าสร้อย มู่เฉียนซีถามขึ้นว่า “ร่างกายของเจ้า แม้แต่บรรพบุรุษตระกูลเจ้าก็ไม่มีทางรักษาเลยหรือ ?”
เชียนอ้าวเซี่ย “เส้นลมปราณข้าใช้ไม่ได้มาแต่กำเนิด เพราะเป็นมาแต่กำเนิด หากจะฝืนลิขิตฟ้า ผลของการกระทำและต้นเหตุทั้งหมดก็ตกอยู่บนตัวข้า”
มู่เฉียนซีไม่แสดงสีหน้าใด ๆ เชียนอ้าวเซี่ยมองนางอย่างลึกซึ้งแล้วกล่าวขึ้นว่า “เมื่อก่อนข้านั้นรู้สึกว่าสรรค์ไม่โปรดข้า แต่มาวันนี้กลับไม่เหมือนกัน ที่จริงแล้วท่านนั้นโปรดปรานข้าเป็นอย่างมาก”
“เจ้าปลอบใจตัวได้เก่งมาก แต่ข้านั้นเป็นหมอผู้หนึ่ง ข้าดูออก”
ร่างกายของเชียนอ้าวเซี่ย การต่อชีวิตเขานั้นนางทำได้แล้ว แต่การจะเปลี่ยนชีวิตเขานั้น นางยังต้องการขอคำชี้แนะจากคนผู้หนึ่ง ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้ เจ้าหม้อเทพนิรันดร์นั่นกลับทำมันพังเสีย
เชียนอ้าวเซี่ยยิ้ม “อืม เสี่ยวซีซีเก่งกาจเป็นอย่างมาก ชีวิตน้อย ๆ ของข้า ให้ไว้ในมือของเจ้าแล้ว”
— ตูม! —
ในตอนนี้เอง น่าหลานอวี้เดินออกมา
พลังบนร่า
