นเจ้ามากกว่า ในเมื่อออกมาแล้วก็คิดวิธีทำลายค่ายกลนี้สิ จะมัวอืดอาดยืดยาดอยู่ทำไม? ”
“เจ้าบ้า นี่เจ้ากล้าว่าข้าอืดอาดยืดยาดเหรอ ระวังข้าจะไม่ทำให้นะ! ”
“ไม่ทำก็ดี! ระวังข้าจะจับเจ้าแก้ผ้า เอาเจ้าไปแขวนบนกำแพงเมืองน้ำแข็งหิมะ ถึงตอนนั้นเมืองน้ำแข็งหิมะก็จะมีรูปปั้นที่สมบูรณ์แบบเพิ่มอีกตัว”
“เจ้า……” อาถิงโกรธจนตัวสั่น
ทั้งสองทะเลาะกัน เถียงกันไปมาไม่มีแววจะจบสิ้น น้ำเสียงโกรธเกรี้ยว พวกเขาดูเหมือนน้ำกับไฟ แต่น่าหลานอวี้กับเชียนอ้าวเซี่ยนั้นรู้สึกอิจฉาเด็กหนุ่มผู้นี้มาก
ผู้เป็นพันธสัญญานั้น ไม่ว่าซีเอ๋อร์จะไปแห่งหนใด ตราบใดที่ยังไม่ตาย เขาก็จะอยู่กับนางไปทุกที่ ใครไม่อิจฉาก็แปลกแล้ว
แต่การที่ต่อปากต่อคำกับมู่เฉียนซี อาถิงก็ยังคงอ่อนโยนอยู่เล็กน้อย
เขากัดฟันกรอดแล้วกล่าวว่า “ทำลายก็ทำลาย เจ้าแหกตาดูได้เลยว่าข้า เก่งกาจแค่ไหน! ”
ร่างของอาถิงเคลื่อนไหวและหายไปต่อหน้ามู่เฉียนซี น่าหลานอวี้กล่าวขึ้นมาว่า “ซีเอ๋อร์ ผู้เป็นพันธสัญญาของเจ้าช่างน่ารักมาก”
มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า น้ำเสียงนั้นดูเหมือนว่ากำลังถกกันกับเด็กที่ไม่เชื่อฟังก็มิปาน
เชียนอ้าวเชียนพูดในใจว่า ‘เจ้าเล่ห์สมกับเป็นจิ้งจอกจริง ๆ! ’
เด็กนั่นเก่งแล้วยังไง? ก็เป็นแค่เด็กที่ยังไม่โต ไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกก็เท่านั้น
มู่เฉียนซี “น่ารัก? เย่อหยิ่งจนน่าสะอิดสะเอียนต่างหากล่ะ! ”
“เพียงแต่……พวกเจ้าไม่อยากรู้
