“เหอะ! มีเรื่องดี ๆ เช่นนี้ด้วย แล้วถ้าหากข้าแพ้ล่ะ! ” มู่เฉียนซียิ้มเยาะ
“หากเจ้าแพ้ ก็ต้องทำลายเส้นปราณพลังวิญญาณของตัวเอง ทำลายใบหน้าตัวเองแล้วก็กินยาพิษจนเป็นใบ้พูดไม่ได้ไปเดินร่อนเร่ข้างทาง พี่สาวมู่ว่ายังไง? ” ถึงแม้ว่าคำพูดของอวิ๋นหวงจะโหดร้ายมาก แต่รอยยิ้มอันอ่อนหวานบนใบหน้านางนั้นไม่ลดน้อยลงเลย
มู่เฉียนซีโบกมือพลางกล่าว “ช่างไม่คุ้มค่าเอาซะเลย! ไม่ประลองแล้ว ถึงยังไงแล้วข้าก็ไม่อยากให้น่าหลานไปที่อันตรายบ้านั่นเหมือนกัน”
ครานี้อวิ๋นหวงก็ร้อนรนขึ้นมาทันที “ตกลงเจ้าจะเอายังไงกันแน่? ”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเชื่องช้าว่า “หากเจ้าแพ้ สิทธิ์ของเจ้าข้าเอา ส่วนเงื่อนไขที่เจ้าบอกข้าเมื่อครู่นี้เจ้าต้องทำด้วย เป็นไง? ”
“อ้อ! แล้วถ้าถึงเวลาที่เจ้าแพ้ ก็อย่าส่งเสียงกรีดร้องอย่างอนาถก็แล้วกัน เพราะเจ้าเป็นคนเสนอขึ้นมาเอง”
ดวงตาของอวิ๋นหวงเย็นยะเยือกขึ้น “เจ้าคิดว่าคนอย่างข้าจะแพ้เหรอ? ”
“เจ้าต้องแพ้แน่ ยังต้องคิดอะไรอีก? ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ดี ต่อให้มันไม่ยุติธรรมกับข้า วันนี้ข้าก็จะยอมรับ แล้วเจ้าจะได้เห็นดีแน่”
การคัดเลือกอัจฉริยะหนึ่งร้อยคนแรกที่จะเข้าไปในดินแดนลึกลับของราชวงศ์แคว้นเฉียนเซี่ยเป็นอันเสร็จสิ้นแล้ว แต่ทุกคนก็ยังไม่ได้ออกไปจากสถานที่ประลองแต่อย่างใด เพราะว่ายังมีการประลองที่น่าตื่นเต้นมากกำลังจะเริ่มขึ้น
อัจฉริยะนักปรุงยาอันดับหนึ่งของเซี่ยโจวพบกับคุณหนูใหญ่อวิ๋