ในเมื่อเจ้ารู้แล้วจะพูดไร้สาระอยู่ทำไม? ” มู่เฉียนซีขี้เกียจจะสนใจนาง นางหันไปมองเชียนอ้าวเซี่ยและกล่าวว่า “ยังยืนซื่อบื้ออยู่ทำไมล่ะ รีบมาพาเขาไปรักษาอาการบาดเจ็บสิ”
นึกไม่ถึงเลยว่าจะกล้าเพิกเฉยต่อนาง ดวงตาของอวิ๋นหวงเริ่มเย็นยะเยือกลงเรื่อย ๆ และนางก็กล่าวว่า “พี่สาวมู่ วันนี้พี่สาวทำผิดกฎมาลงมือกับข้า รายชื่อของพี่สาวที่จะเข้าไปในดินแดนลึกลับก็ต้องยกเลิกแล้วนะสิ! ”
มู่เฉียนซียกคิ้วพลางกล่าว “ยกเลิก? เจ้าเป็นใครกันเหรอ เจ้าบอกว่ายกเลิกก็ต้องยกเลิกงั้นเหรอ? ”
อวิ๋นหวงกำลังจะร้องไห้ออกมา “ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ! พี่สาว แต่พี่สาวแหกกฎมันไม่ดีเลยนะ! ”
มู่เฉียนซีมองไปที่อวิ๋นปู้ป้ายและกล่าวว่า “รองเจ้าสำนักอวิ๋น บุตรสาวของเจ้ายังไม่หย่านมเลย ร้องไห้อยู่ได้ รีบพากลับไปกินนมเถอะ! ”
และในตอนนี้เอง ใบหน้าของอวิ๋นปู้ป้ายกับอวิ๋นหวงก็ไม่ค่อยจะดีนัก
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ยังไม่หย่านม เสี่ยวซีซี คำพูดนี้ถูกต้องที่สุดเลย! ” เชียนอ้าวเซี่ยหัวเราะเสียงดังลั่น ยิ่งทวีความโกรธให้พวกเขามากยิ่งขึ้น
พวกเขาจิตใจคับแคบมาโดยตลอด อวิ๋นหวงสาวน้อยวิปริตผู้นี้ทำร้ายน่าหลานอวี้จนบาดเจ็บสาหัส ยังมีหน้ามาทำหน้าตาน้ำเสียงเสแสร้งต่อหน้านางอีก มู่เฉียนซีจะยอมไว้หน้าพวกเขาได้ยังไงกัน!
สามารถทำให้พวกเขาโกรธจนแทบบ้าได้เช่นนี้ ดียิ่งนัก!
อวิ๋นหวงก็เก็บเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นทันที “เห็น ๆ กันอยู่ว่าเจ้าเป็นคนก่อกวนการประลอง แล้วข้าพ
