้คนผู้นั้นจะเป็นสวะไร้ประโยชน์เพียงใด ล้วนแต่ถูกกำหนดจากภายในราชสำนักให้เข้าไปอยู่แล้ว
ทว่า น่าหลานอวี้ ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะได้รับหัวหน้าบ้านประมูลอันดับหนึ่ง ได้ควบคุมการดำเนินงานที่มีทรัพย์สินมากกว่าครึ่งของเซี่ยโจว แต่เขาก็จำต้องปฏิบัติตามกฎ เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้
หัวหน้าบ้านประมูลคนเก่ากล่าวถามขึ้นว่า “อวี้เอ๋อร์ เจ้าแน่ใจเหรอว่าจะเข้าไปดินแดนลึกลับของราชวงศ์จริง ๆ ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้ามีตอนนี้ เจ้าไม่เหมาะที่จะเอาชีวิตไปเสี่ยงนะ”
น่าหลานอวี้กล่าว “ท่านพ่อ ไม่ว่าจะมีสมบัติมากมายแค่ไหน แต่โลกใบนี้ ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะเป็นใหญ่ ข้าอยากจะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ข้าต้องตามเขาให้ทันให้ได้”
‘เขา’ ที่น่าหลานอวี้กล่าวถึง ท่านพ่อของเขารู้ดีว่าหมายถึงใคร
บุตรชายของตัวเองชอบไม้ป่าเดียวกันเขาก็ยอมรับแล้ว ทว่า ไปชอบชายหนุ่มผู้วิปริตดั่งเทพมารผู้นั้น นับว่าเป็นหายนะก็มิปาน
ในวันนั้น วิธีที่เขาลงมือฆ่าทำลายคนของหออสูรทมิฬ ทำให้เขารู้ได้อย่างชัดแจ้งว่าเจ้าหนุ่มผู้นั้นไม่ใช่คนธรรมดา บุตรชายของตนเองจะต้องไล่ตามอยากลำบาก
“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจดีแล้ว พ่อก็ไม่อาจห้ามเจ้าได้”
ยามรุ่งอรุณ……
เชียนอ้าวเซี่ยก็มาหามู่เฉียนซี เขากล่าวขึ้นว่า “เสี่ยวซีซี การประลองจะเริ่มแล้ว นี่อวี้ก็ใกล้จะขึ้นเวทีประลองแล้วด้วย เรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทัน”
“ไปเดี๋ยวนี้แหละ! ”
ในเซี่ยตูนี้ คนที่นางรู้จักมี
