ั้น ก็ได้โยกย้ายองค์รักษ์เงาจากแคว้นจื่อเยี่ยมาหกสิบกว่าร่าง
องค์รักษ์เงาทั้งหกสิบกว่าร่างนั้น ล้วนแต่ระดับจักพรรดิ อีกทั้งในมือของพวกเขายังมีอาวุธลับมีพิษร้ายที่ทำขึ้นอย่างประณีต ทันใดนั้นนักฆ่าของทั้งหออสูรทมิฬตกอยู่ท่ามกลางความหวาดกลัว
เดิมทีพวกเขานั้นเป็นนักฆ่า แต่มาวันนี้กลับเป็นดั่งปลาที่มาติดตาข่าย รอเวลาถูกเชือด
“กับดัก ให้ตายเถอะ! พวกเราถูกกลลวงเข้าแล้ว รีบไปเร็ว” ระดับจักพรรดิหลายสิบคนนั้นไม่น่ากลัว ทว่าพิษร้ายและอาวุธลับนั่น ช่างน่ากลัวอย่างแท้จริง มันทำให้ไม่ทันได้ระวังตัวเลย
ความหยิ่งของหออสูรทมิฬถูกสยบลงไป น่าหลานอวี้และฮวงฝูหงร่วมกันจัดการรองหัวหน้าตวนมู่
เมื่อไร้ซึ่งการช่วยเหลือจากหออสูรทมิฬ เขานั้นก็ทำอะไรไม่ได้
หัวหน้าตวนมู่เองก็หงุดหงิดอย่างที่สุด “นึกว่าหออสูรทมิฬจะเก่งกาจเป็นอย่างมาก ให้ข้าจ่ายเงินไปจำนวนมากมายเช่นนั้น ปรากฏว่าแม้แต่เด็กน้อยเพียงผู้เดียวก็ยังไม่สามารถจัดการได้ น่ารังเกียจนัก!”
“รีบไป!” หัวหน้าตวนมู่กล่าวกับบุตรสาวของตน
รองหัวหน้าหออสูรทมิฬได้ถูกองค์รักษ์เงาของตระกูลมู่บีบบังคับเสียจนแทบบ้า
— ตุบ! ตุบ! ตุบ! —
ลูกน้องที่อยู่ข้างกายนั้นค่อย ๆ ล้มลงทีละคนทีละคน แต่เขากลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย ดวงตาของเขาฉายแววดุร้ายออกมา ถึงแม้ว่าต้องตาย ก็ต้องให้เจ้าเด็กนั่นเป็นแพะรับบาป ร่างของเขานั้นพุ่งตรงเข้ามาหามู่เฉียนซีดั่งสายฟ้าแลบ “เจ้าหนู เจ้าจงตายซ