คนเหล่านี้เป็นนักฆ่าชุดดำ พวกเขาเป็นนักฆ่าที่ฝีมือไม่ธรรมดาเลย
หัวหน้าน่าหลานกล่าวด้วยสีหน้าที่เย็นชา “นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่ารองหัวหน้าจะมีความทะเยอทะยานอันแรงกล้าเช่นนี้ด้วย”
“เป็นรองอยู่ภายใต้คำสั่งมาโดยตลอด จะทะเยอทะยานไม่ได้หรืออย่างไร ? ข้าถูกเจ้าควบคุมมานานมากพอแล้ว”
รองหัวหน้าตวนมู่กล่าวด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ว่า “พี่ใหญ่คิดจริง ๆ รึว่าข้าจะยอมยกลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนให้กับสวะไร้ประโยชน์ผู้นั้น วันนี้ บ้านประมูลอันดับหนึ่งจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ และตอนนี้นักฆ่าของหออสูรทมิฬก็ได้ล้อมบ้านประมูลเอาไว้หมดแล้ว พี่ใหญ่ ยอมวางมือเสียเถอะ แล้วข้าอาจจะยอมปล่อยชีวิตคนอื่นไปก็ได้”
ครั้งนี้หออสูรทมิฬนำกำลังคนมาไม่น้อยเลย และกองกำลังของหัวหน้าน่าหลานก็ดูอ่อนแอไปโดยสมบูรณ์
ในขณะเดียวกันนั้นเอง เสียงที่มีเสน่ห์อันน่าหลงใหลดังขึ้น
“รองหัวหน้าหออสูรทมิฬ หออสูรทมิฬของพวกเจ้ามาทำตัวกำเริบเสิบสานในถิ่นของข้า เรื่องนี้หัวหน้าของพวกเจ้ารู้เห็นด้วยหรือไม่ ?”
เสื้อคลุมชุดขาวราวหิมะงดงามไม่มีใครเทียบเทียม ใบหน้าดุจดั่งปีศาจหิมะนั้นเป็นความงดงามชนิดที่ว่าล้มบ้านล้มเมือง
รองหัวหน้านักฆ่าผู้นั้นยิ้มเยือกเย็น เขากล่าวว่า “นึกว่าเสียงใครดังก้องเฉิดฉาย ที่แท้ก็เป็นองค์รัชทายาทสวะผู้ไร้ประโยชน์นี่เอง”
หัวหน้าตวนมู่ “องค์รัชทายาทเซี่ย แม้ว่าองค์รัชทายาทจะเป็นสหายกับน่าหลานอวี้ แต่อย่างไรเรื่องนี้ก็เป็นเรื
