ดถึงได้… ?”
“เจ้าคิดว่าอวี้เอ๋อร์ไม่รู้แผนการของเจ้างั้นรึ ? อุบายตื้น ๆ เช่นนั้นเขาเล่นมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว” หวงฝูหงยิ้มพลางกล่าว
หัวหน้าน่าหลานก็รู้สึกประหลาดใจ นึกไม่ถึงว่าอวี้เอ๋อร์จะยั้งมือ ดูท่าแล้วบุตรชายคนนี้จะเติบโตและเจ้าเล่ห์กว่าท่านพ่อมาก …ศิษย์ได้วิชาจากอาจารย์ แต่เก่งกว่าอาจารย์
รองหัวหน้าตวนมู่กล่าวว่า “มีหออสูรทมิฬอยู่ เจ้าคิดว่าเอาเหล่าซานมาแล้วพวกข้าจะกลัวพวกเจ้ารึ ?”
ในตอนนี้เอง มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน “น่าหลานอวี้ ข้าปรึกษาอะไรเจ้าสักหน่อย คนของหออสูรทมิฬ มอบให้เป็นหน้าที่ของข้าเถอะ”
น่าหลานอวี้ได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจไปครู่หนึ่ง “เจ้าจะเป็นศัตรูกับหออสูรทมิฬรึ ?”
“การเป็นศัตรูนั้นยากที่จะเลี่ยงได้ เพราะข้าฉกเอาสมบัติอันล้ำค่าของหออสูรทมิฬมาแล้ว” มู่เฉียนซีหรี่ตายิ้ม
“ได้” น่าหลานอวี้พยักหน้า
เชียนอ้าวเซี่ยรู้สึกไม่พอใจ “พวกเจ้าแบ่งหน้าที่กันแล้ว แล้วข้าล่ะ ? ให้ข้าทำอะไร ?”
มู่เฉียนซีกล่าวติดตลก “องค์รัชทายาทเซี่ยน่ะหรือ ?! ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ อยู่เป็นดอกไม้ในแจกันสวย ๆ อย่างเชื่อฟังอยู่ข้าง ๆ หรือจะอยู่เป็นตัวนำโชคก็ย่อมได้”
ดอกไม้ในแจกัน!
ตัวนำโชค!
มุมปากของเชียนอ้าวเซี่ยกระตุกเล็กน้อย เขาเหลือบมองมู่เฉียนซีด้วยสายตาโศกเศร้า “เช่นนั้น… เสี่ยวซีซีก็ระวังตัวด้วยแล้วกัน”
หลังจากที่ได้มาเซี่ยตู นอกจากการปรุงยากับจัดการกับผู้อาวุโสที่สี่แห่งหุบเขาหมอ
