นั้นนางจึงไม่จำเป็นต้องมีความเกรงใจ
ในที่สุดอวี้อ๋องกับหัวหน้าตวนมู่ก็ได้ส่งสิ่งที่มู่เฉียนซีต้องการมาให้ถึงที่ เพียงแต่ว่าคุณหนูใหญ่ตวนมู่กับองค์หญิงอวี้นั้นได้รับความสูญเสียอย่างหนัก จนตอนนี้ยังไม่มีหน้าออกมาเจอผู้คนเลย
ในช่วงนี้น่าหลานอวี้กับเชียนอ้าวเซี่ยไม่ค่อยมารบกวนนางมากนัก มู่เฉียนซีตอนนี้นอกจากใช้เวลาไปกับการฝึกฝนแล้ว นางยังให้ความสนใจกับข่าวในเซี่ยโจวอีกด้วย หากหอฉงโหลวบนเมฆาปรากฏขึ้น นั่นก็ถึงเวลาที่นางจะต้องลงมือ
เงาร่างสีขาวร่างหนึ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องตำราของมู่เฉียนซี หากเป็นคนแปลกหน้าเข้ามาต้องโดนยาพิษแน่นอน ทว่า หากเป็นคนคุ้นเคย แน่นอนว่าไม่เป็นอะไร ส่วนเชียนอ้าวเซี่ยนับว่าเป็นคนคุ้นเคย
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าว “เสี่ยวซีซี เจ้ารู้หรือไม่ว่าช่วงนี้อวี้ทำอะไรอยู่? ”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ข้าอยู่ในแคว้นเฉียนเซี่ย ตาไม่ได้บอด หูไม่ได้หนวก อีกอย่างหอเชียนอินของเจ้าข้าก็เหมาเอาไว้แล้ว อยากรู้เรื่องอะไรข้าก็ต้องรู้แน่นอน”
การเหมาหอเชียนอินนั้น แน่นอนว่าเพื่อต้องการตามหาดอกเก้าพิฆาตลึกลับ และเพื่อที่จะรู้ตำแหน่งการปรากฏของหอฉงโหลวบนเมฆาได้เร็วขึ้น
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าว “เสี่ยวซีซี เจ้าเหมาหอเชียนอินแล้ว ทำไมถึงไม่เหมาเจ้าของหอเชียนอินอย่างข้าไปด้วยล่ะ? ”
มู่เฉียนซีตอบกลับทันใด “เหมาเจ้าของอย่างเจ้านะเหรอ ดูเหมือนว่าจะไร้ประโยชน์”
“จะไร้ประโยชน์ได้ยังไงเล่า? ข้า
