่งทุกอย่างของตัวเองรับรู้ทุกสิ่งเกี่ยวกับนาง
เป็นตัวจริงหรือปลอมนั้น ถามใจดูก็รู้แล้ว
ใจขององค์รัชทายาทเซี่ยนั้นละเอียดอ่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่เขาสนใจในตัวใครสักคน มิอาจดูถูกเขาได้เลย
มู่เฉียนซีเองก็ตะลึงตาค้าง เจ้าบ้าผู้นี้มีความรู้สึกที่ไวยิ่งนัก นางจึงไม่ได้กล่าวอะไรอีก
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าว “ซีเอ๋อร์น้อย ข้าเดาว่าตอนนี้บุรุษผู้นั้นคงจะไปทำให้อวี้เลิกล้มความตั้งใจ เจ้าว่าอวี้จะติดกับเขาหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “น่าจะไม่”
ถึงแม้ว่าทักษะในการแสดงละครของอาถิงนั้นจะไม่แย่ก็ตามที แต่ก็ยังถูกเชียนอ้าวเซี่ยมองออกได้ในคราวเดียว อย่างไรก็ตาม น่าหลานอวี้คงจะมองไม่ออก
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าว “เช่นนั้นเจ้าก็เดาผิดแล้วซีเอ๋อร์น้อย เจ้าดูแคลนอวี้เกินไป อวี้ผู้นี้เป็นนายน้อยของบ้านประมูลอันดับหนึ่ง ทั้งยังเป็นผู้มีอำนาจในหอการค้าอันดับหนึ่ง ชื่อเขานั้นมิใช่ว่าได้มาเปล่า ๆ”
ในใจของมู่เฉียนซีเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน ดูเหมือนว่าการให้อาถิงออกมาแสดงละครตบตาในครั้งนี้ เป็นหมากที่นางวางผิดพลาดอย่างที่สุด ดูเหมือนว่านางจะประเมินชายทั้งสองคนนี้ต่ำไปเสียแล้ว
เชียนอ้าวเซี่ยยิ้ม “ซีเอ๋อร์น้อย พวกเรามาคอยดูกัน”
