การหลอกใช้ข้าอีกหล่ะสิ เหอะ เหอะ เหอะ! ข้ารู้อยู่แล้วว่าต้องมีวันนี้ ใครใช้ให้เจ้าเจ้าชู้ไม่เลือกเองหล่ะ! ” อาถิงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์
มู่เฉียนซีจนปัญญาแล้วเหมือนกัน “ศาลานิรันดร์ของข้า อาถิงสหายรัก เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว ข้าก็แค่รู้สึกว่าเจ้านั่นทำตัวน่ารำคาญเกินไป ส่วนน่าหลาน……”
“น่าหลานอวี้ก็เป็นใบหน้าของเจ้ายังไงล่ะที่นำพามา ถึงเวลานั้นเจ้าต้องพูดกับเขาให้ชัดเจนนะ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เขามาติดอยู่ในห้วงของความรักนี้”
“แล้วถ้าหากข้าทำไม่สำเร็จล่ะ? ” อาถิงกล่าวถาม
“ข้าก็จะให้จิ่วเยี่ยอยู่เล่นเป็นเพื่อนเจ้าสักสองสามวัน”มู่เฉียนซีกล่าวพลางยิ้มมุมปาก นึกถึงครั้งที่โดนชกต่อยคราก่อนแล้วเขายังรู้สึกเจ็บไม่หาย! เจ้าบ้านี่ยังกล้าดีเอาเจ้าปีศาจนั่นมาขู่บังคับอีก อาถิงกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ
