หายกับเจ้าก่อน จากนั้นจึงเป็นนักค้าขายที่มีคุณสมบัติ เจ้าเข้าใจหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซียิ้ม “อืม เป็นสหายที่ดี แต่ว่าเจ้าคิดว่าผู้นำตระกูลมู่จะยอมขาดทุนงั้นหรือ ? เจ้าวางใจร่วมมือกันก็พอแล้ว”
“มู่ซี บอกข้ามา เป็นเพราะเจ้าเป็นห่วงข้าใช่หรือไม่จึงได้ทำเช่นนี้ ?” น่าหลานอวี้นั้นเหมือนกับมู่เฉียนซี คือมีจิตใจที่โปร่งใสดวงหนึ่ง
เรื่องบางอย่างแม้มู่เฉียนซีไม่ได้กล่าวไป ก็มิใช่ว่าเขาจะไม่รู้
มู่เฉียนซี “เจ้าผูกมัดกับหลายสิ่งอย่างมากเกินไป มันไม่มีอะไรดีกับหอการค้าอันดับหนึ่งของเจ้าเลย ข้านั้นมาทำธุระ ไม่ได้มาสร้างปัญหาให้มิตรสหาย”
“ข้าไม่กลัวปัญหา”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญา “ก่อนหน้าที่ข้าจะมาที่นี่ ท่านผู้นำตระกูลสั่งข้าเป็นพิเศษให้ทำเช่นนี้ เจ้าอย่าทำให้ข้าลำบากเลย ข้าแค่เพียงทำตามคำสั่ง”
น่าหลานอวี้ตะลึงค้าง เขากล่าวด้วยเสียงต่ำ “มู่เฉียนซีเป็นผู้จัดการวางแผน นางก็…”
“ดังนั้น…”
“เจ้าเป็นท่านผู้นำแห่งหอหมอปีศาจ แล้วยังต้องฟังคำสั่งจากมู่เฉียนซีอีกรึ”
“ไม่เลย ข้านั้นเป็นเพียงแค่นักปรุงยาผู้หนึ่ง ดูแลเพียงเรื่องการปรุงยาก็พอแล้ว ส่วนเรื่องโดยภาพรวมนั้น แน่นอนว่าต้องฟังนาง”
เพื่อที่จะปกป้องตระกูลมู่ในเวลานั้น จึงจำต้องแบ่งร่างจากหนึ่งคนเป็นสองสถานะตัวตน มาตอนนี้มู่เฉียนซีก็รู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง
หนึ่งคนเป็นสองตัวละคร เส้นประสาทนั้นจวนจะแตกอยู่แล้ว
ทว่าอย่างไรเสียน่าหลานอวี้ก็ไม่ได้มีความสาม