ยสักนิดว่าวันนี้นางจะหลอมยาระดับเจ็ดได้สำเร็จ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ยาระดับเจ็ด ไม่นึกไม่ฝันเลยว่ารุ่ยเอ๋อร์จะหลอมยาระดับเจ็ดได้สำเร็จแล้ว ก้าวหน้าได้เร็วมาก! ” รองผู้นำเย่ยิ้มหัวเราะพลางกล่าวอย่างสุขใจ
ทุกคนในต่างก็ตกตะลึง “เมื่อกี้ที่คุณหนูมู่หรงหลอมยาล้มเหลว ที่แท้ก็เป็นเพราะว่านางเพิ่งจะเคยหลอมยาระดับเจ็ดเป็นครั้งแรกนี่เอง! ”
“พอหลอมครั้งที่สองก็ทำได้สำเร็จเลย ยาระดับเจ็ดเชียวนะ สมกับที่เป็นอัจฉริยะนักปรุงยาอันดับหนึ่งของแคว้นหนานเถิงจริง ๆ”
“……”
ความสำเร็จในครั้งนี้ทำให้ทุกคนเพิกเฉยต่อความล้มเหลวในครั้งแรกไป เป็นเพราะว่าหลาย ๆ คนนั้นพยายามหลายต่อหลายครั้ง แม้กระทั่งยาระดับหกก็ไม่สามารถหลอมได้สำเร็จ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีสิทธิ์จะไปหัวเราะเยาะเย้ยนาง
รองผู้นำเย่มองดูมู่เฉียนซีด้วยความกลัดกลุ้มใจ แม่นางน้อยผู้นี้หลอมยาอย่างเชื่องช้าด้วยความใจเย็นอย่างยิ่ง เวลาเหลือเพียงแค่หนึ่งกานธูปสุดท้ายแล้วนางก็คงยังใจเย็น ไม่รีบร้อนแต่อย่างใดเลย
และเมื่อเวลาหนึ่งนาทีสุดท้าย มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นอย่างเกียจคร้านว่า “ข้าหลอมยาสำเร็จแล้ว”
“นี่มัน……นี่มันยาระดับแปด ยาเทียนซวน! ”
“ยาระดับแปดเหมือนกัน แต่การหลอมยาเทียนซวนให้สำเร็จได้นั้น ยากกว่าการหลอมยาวิเศษลึกล้ำตั้งหลายเท่า! ”
“สาวน้อยผู้นี้หลอมยาเช่นนี้ได้สำเร็จ นี่นางยังใช่คนอยู่หรือเปล่าเนี่ย! ”
“ค่อก ค่อก ค่อก! ระดับนั้นไม่สำคัญ สำคัญอยู่ที่คุณภาพของ
