พวกเขานั้นมาจากสำนักนิกายระดับหนึ่งอย่างสำนักอวิ๋นเยียน ยากันพิษที่ติดตัวมานั้น แท้จริงแล้วมีอยู่ไม่น้อย แต่ทว่าเมื่อเผชิญกับพิษที่แปลกประหลาดของมู่เฉียนซี ผลของยานั้นก็แย่ลงอย่างเห็นได้ชัด จึงทำให้พวกเขาทรมานอย่างมิอาจกล่าวออกมาเป็นคำพูดได้
อวิ๋นฮวากล่าวขึ้น “สาวน้อยที่โหดเหี้ยม ข้ามองคนผิดไปจริง ๆ”
มู่เฉียนซียิ้มเย้ยหยัน “เจ้าสวะอันดับหนึ่งแห่งทวีปเซี่ยโจว เจ้าตาบอดเองแล้วมาโทษข้าได้อย่างไรกัน ?!”
ผู้นำตระกูลมู่ไม่เคยเป็นกระต่ายน้อยสีขาวที่ไร้พิษภัยมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ทั้งหมดที่เขาเห็นเป็นดีเช่นนั้นก็เป็นความปรารถนาของอวิ๋นฮวาเอง
— ตูม! ตูม! ตูม! —
พวกเขานั้นโดนพิษ และพลังวิญญาณบางส่วนยังคงถูกเรียกถูกดึงออกมาไม่หยุด สัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัวได้ปล่อยพลัง ทำให้พวกเขานั้นยากที่จะรับมือ
“ท่านใต้เท้าอวิ๋นต้องหาวิธีขอรับ มิเช่นนั้นพวกเราคงทนไม่ไหวแล้ว”
“ท่านหลานของใต้เท้าอวิ๋น พวกเราต้องหาทางแก้พิษนะขอรับ”
ในตอนนี้ก็เป็นเวลาที่ไฟลนคิ้วเข้าเสียแล้ว พวกเขาเองก็รีบร้อนใจเสียจนแทบไม่ไหว
พิษกำลังส่งผลกระทบต่อความแข็งแกร่งของพวกเขา สุดท้ายแล้วทำให้พวกเขาไม่สามารถจัดการได้แม้แต่สาวน้อยที่ระดับเพียงราชาแห่งภูตผู้หนึ่ง
— ฟึ่บ! —
เข็มยาเข็มหนึ่งบินเฉียดหูของเขาไป อีกนิดเดียวก็เกือบที่จะขูดผิวหนังเขาเป็นแผลอยู่แล้ว
อวิ๋นฮวากล่าว “แม่สาวน้อย ตลอดทางมานี้ข้าดูแลเจ้าดีเช่นนั้น เจ้ายังจะเลือกล้างแค
