ต้องนั่งรอให้โชคลาภลอยมาหาเองแล้วหล่ะ
ไม่นานนัก ก็มีคนเข้ามาใกล้สถานที่แห่งนี้!
มู่เฉียนซีตกใจสะดุ้งเล็กน้อย จักรพรรดิเซี่ยได้บดบังกลิ่นอายของตัวเอง และร่างของนางก็อันตรธานหายไป
เมื่อเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา ร่างของอวิ๋นฮวาและพวกก็พรวดออกมาทันที สภาพของพวกเขาตอนนี้น่าสังเวชยิ่งกว่ามู่เฉียนซีอีก กองกำลังคนของพวกเขาได้หายไปกว่าครึ่ง พวกเขาต้องได้รับความทรมานจากสัตว์วิญญาณในหมอกอันหนาทึบนั้นมากแน่ ๆ
หนานเฉายิ้มพลางงกล่าว “แสดงความยินดีกับใต้เท้าอวิ๋นด้วย ในที่สุดเราก็มาถึงเผ่าเทพหนานอู้แล้ว”
อวิ๋นฮวากล่าวว่า “มาถึงแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร? หนานอินได้ตายไปแล้ว เราไม่มีเส้นทางลัดแล้ว”
หนานเฉากล่าว “ต่อให้เราไม่มีทางลัด แต่ด้วยความสามารถและความแข็งแกร่งของใต้เท้าอวิ๋นแล้ว ข้าเชื่อว่าต้องเข้าไปได้แน่นอน”
อวิ๋นฮวากล่าวด้วยความมั่นใจว่า “แน่นอนอยู่แล้ว หนานเฉาเจ้านำทางเถอะ! ”
“ได้! ”
พวกเขาเดินเข้าไปในส่วนลึกของเผ่าเทพหนานอู้ ส่วนมู่เฉียนซีก็แอบตามพวกเขาไป ทันใดนั้นเสียงที่เย็นชาก็กระซิบขึ้นเบา ๆ ว่า “อยากรู้หรือไม่ ว่าทางลัดที่อวิ๋นฮวาหมายถึงคืออะไร? แล้วเจ้าไม่แปลกใจบ้างเหรอว่าหนานอินมีประโยชน์อะไรกับเขา? ”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่แปลกใจ ตามพวกนั้นไปก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยว่ากัน”