ไม่เหลือแม้สักคนหนึ่ง ส่วนผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิเหล่านั้นของสำนักอวิ๋นเยียนก็บาดเจ็บสาหัส นางไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวพวกเขาและแน่นอน… อู๋ตี้กับเสี่ยวหงของนางก็ไม่ใช่เจ้าพวกที่กินมังสวิรัติอวิ๋นฮวากล่าว น้ำเสียงเขากลับมาอ่อนโยน “อย่าโกรธไปเลยแม่สาวน้อย ข้าไม่ได้ตั้งใจ”“ข้าเสียใจต่อการตายของอินอินอย่างมากจึงได้ขาดสติไป เจ้าจะต้องให้อภัยข้า” ใบหน้าของอวิ๋นฮวาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดหนานเชาเองเมื่อได้เห็นก็แทบกระอักเลือด เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าหญิงผู้นี้เป็นคนฆ่าอินอิน แต่ปรากฏว่าใต้เท้าอวิ๋นยังต้องไปขอโทษนางมู่เฉียนซี “คำขอโทษของเจ้าข้ารับไว้ แต่ว่าข้าจะต้องกลับไปแล้ว ข้าจะไม่ไปกับพวกเจ้าต่ออีก ในเมื่อมีคนลงมือกับคนของตนเองได้เช่นนี้ ก็แยกกันเสียดีกว่า”.
มู่เชียนซีรีบใช้กระบวนท่าย่างก้าวพันเงาเพื่อหลบการโจมตีของอวิ๋นฮวา
— ปัง! —จักรพรรดิแห่งภูตระดับสามต่อสู้กับราชาแห่งภูตระดับสาม แต่กลับไม่สามารถโจมตีได้ถูกเป้ามู่เฉียนซียิ้มเย้ยหยัน “เหอะอวิ๋นฮวา! ข้านั้นคิดมาตลอดว่าเจ้าเป็นคนมีเหตุมีผล นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้ายังไม่ทันได้ถามให้ชัดเจนถึงต้นสายปลายเหตุ ก็กลับลงมือกับข้าหมายให้ถึงตายทั้งที่ยังไม่รู้เขียวรู้แดง”หนานเชากล่าว “ใต้เท้าอวิ๋น อย่าไปฟังหญิงเจ้าเล่ห์ผู้นี้ เป็นนางนั่นแหละที่ทำให้อินอินตาย”“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นางทำร้ายให้อินอินต้องตาย มิอาจให้อภัยได้!”ทว่าประโยคสุดท้ายของหนานเชานั้นกลับทำใ
