คำขอโทษของเจ้าข้ารับไว้ แต่ว่าข้าจะต้องกลับไปแล้ว ข้าจะไม่ไปกับพวกเจ้าต่ออีก ในเมื่อมีคนลงมือกับคนของตนเองได้เช่นนี้ ก็แยกกันเสียดีกว่า”.
— ปัง! —
จักรพรรดิแห่งภูตระดับสามต่อสู้กับราชาแห่งภูตระดับสาม แต่กลับไม่สามารถโจมตีได้ถูกเป้ามู่เฉียนซียิ้มเย้ยหยัน “เหอะอวิ๋นฮวา! ข้านั้นคิดมาตลอดว่าเจ้าเป็นคนมีเหตุมีผล นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้ายังไม่ทันได้ถามให้ชัดเจนถึงต้นสายปลายเหตุ ก็กลับลงมือกับข้าหมายให้ถึงตายทั้งที่ยังไม่รู้เขียวรู้แดง”หนานเชากล่าว “ใต้เท้าอวิ๋น อย่าไปฟังหญิงเจ้าเล่ห์ผู้นี้ เป็นนางนั่นแหละที่ทำให้อินอินตาย”“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นางทำร้ายให้อินอินต้องตาย มิอาจให้อภัยได้!”ทว่าประโยคสุดท้ายของหนานเชานั้นกลับทำให้อวิ๋นฮวาใจเย็นลงมาหนานอินตายไปแล้วมิอาจหวนคืนได้ หากว่ายังจะฆ่าผู้ที่เป็นยอดอัจฉริยะอีก นั่นจะเป็นความเสียหายครั้งยิ่งใหญ่“ใต้ท้าวอวิ๋น…” หนานเชาเอ่ยเรียกเบา ๆ เขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอวิ๋นฮวากล่าว “หนานเชา เจ้าต้องพูดความจริงกับข้า อย่าโป้ปดแม้เพียงนิดเดียว”สายตาของอวิ๋นฮวาทำให้ผู้คนหวาดกลัว หนานเชาเองก็หวาดกลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เขาจึงกล่าวขึ้น “ใช่… เป็นอินอินที่ลอบโจมตีแม่นางเฉียนซี สุดท้ายแม่นางเฉียนซีก็โชคดีสามารถหลบได้พ้น จากนั้นแม่นางเฉียนซีจึงได้โจมตีอินอินกลับ… สุดท้ายแล้ว…”มู่เฉียนซีกล่าว “เป็นนางที่ตั้งใจลงมือโจมตีข้าในสถานการณ์เช่นนั้น และข้าก็เพียงแค่ตอบโต้
