ย่างเย็นชา “เจ้าอยากให้ดอกไม้ปีศาจเหล่านี้มีปุ๋ยนักใช่ไหม ? เช่นนั้นเจ้าก็ไปเป็นปุ๋ยเองเสียเถอะ!”
พลังวิญญาณธาตุวารีพลุ่งพล่าน มู่เฉียนซีตะโกนว่า “มังกรวารีพิฆาต!”
— ปัง! —
หนานอินไม่มีช่องว่างที่จะต่อต้านได้ ร่างนางลอยเข้าไปในฝูงดอกไม้ปีศาจนั่น แม้แต่หนานเชาเองก็ไม่สามารถขัดขวางได้
“ม่ายยยย!” ใบหน้าของหนานเชาเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาตะโกนออกมาชนิดที่ว่าแทบจะขาดใจ
เวลานี้มู่เฉียนซีพุ่งออกไปแล้ว
— ฟิ้ว! ฟิ้ว! —
เสียงหนึ่งดังขึ้น ดอกไม้ปีศาจจะฆ่าหนานเชาอยู่รอมร่อแล้ว หนานเชาจะต้องถอยออกไปเดี๋ยวนี้
เมื่อได้ยินเสียงคํารามของหนานเชา อวิ๋นฮวาที่หลบหนีมาได้ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ดีแน่
“ไม่ดีแล้ว อินอิน เฉียนซี!” ดอกไม้ปีศาจฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง หนานเชารีบวิ่งหนีออกมาอย่างหวาดกลัว แต่เวลานี้หนานอินกลับตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย
“ท่านพี่ ช่วยข้าด้วย…!!!” นางตะโกน
“พี่ใหญ่อวิ๋น ช่วยข้าด้วย…!!!”
“ข้าไม่อยากตาย รีบมาช่วยข้า!!!”
หนานเชาและอวิ๋นฮวาไม่อยากให้นางตายจริง ๆ แต่ตอนนี้ แม้แต่พวกเขาทั้งสองก็ไม่สามารถที่จะไม่สนใจความปลอดภัยของตนเองและวิ่งเข้าไปเช่นนั้นได้
“อ๊า!”
“พรวด!”
พวกเขาทําได้เพียงเฝ้าดูหนานอินถูกดอกไม้ปีศาจกลืนกินและร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
“น่าขยะแขยงนัก…” ดวงตาของอวิ๋นฮวาฉายแววหม่นหมอง เขามองไปที่หนานเชาและกล่าวว่า “เกิดอะไรขึ้น ? ไม่ใช่ว่าข้าบอกว่าให้เจ้าปกป้องนางให้ดี ๆ อย่าใ
