อย่าไปฟังหญิงเจ้าเล่ห์ผู้นี้ เป็นนางนั่นแหละที่ทำให้อินอินตาย”“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นางทำร้ายให้อินอินต้องตาย มิอาจให้อภัยได้!”ทว่าประโยคสุดท้ายของหนานเชานั้นกลับทำให้อวิ๋นฮวาใจเย็นลงมาหนานอินตายไปแล้วมิอาจหวนคืนได้ หากว่ายังจะฆ่าผู้ที่เป็นยอดอัจฉริยะอีก นั่นจะเป็นความเสียหายครั้งยิ่งใหญ่“ใต้ท้าวอวิ๋น…” หนานเชาเอ่ยเรียกเบา ๆ เขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอวิ๋นฮวากล่าว “หนานเชา เจ้าต้องพูดความจริงกับข้า อย่าโป้ปดแม้เพียงนิดเดียว”สายตาของอวิ๋นฮวาทำให้ผู้คนหวาดกลัว หนานเชาเองก็หวาดกลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เขาจึงกล่าวขึ้น “ใช่… เป็นอินอินที่ลอบโจมตีแม่นางเฉียนซี สุดท้ายแม่นางเฉียนซีก็โชคดีสามารถหลบได้พ้น จากนั้นแม่นางเฉียนซีจึงได้โจมตีอินอินกลับ… สุดท้ายแล้ว…”มู่เฉียนซีกล่าว “เป็นนางที่ตั้งใจลงมือโจมตีข้าในสถานการณ์เช่นนั้น และข้าก็เพียงแค่ตอบโต้ธรรมดา ๆ อวิ๋นฮวา หากเจ้าจะลงมือกับข้าจริง ข้าจะเล่นเป็นเพื่อนเจ้าเอง”องค์รักษ์ของราชวงศ์หนานเถิงนั้นไม่เหลือแม้สักคนหนึ่ง ส่วนผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิเหล่านั้นของสำนักอวิ๋นเยียนก็บาดเจ็บสาหัส นางไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวพวกเขาและแน่นอน… อู๋ตี้กับเสี่ยวหงของนางก็ไม่ใช่เจ้าพวกที่กินมังสวิรัติอวิ๋นฮวากล่าว น้ำเสียงเขากลับมาอ่อนโยน “อย่าโกรธไปเลยแม่สาวน้อย ข้าไม่ได้ตั้งใจ”“ข้าเสียใจต่อการตายของอินอินอย่างมากจึงได้ขาดสติไป เจ้าจะต้องให้อภัยข้า” ใบหน้าของอวิ๋
