ดท่านถึงได้ดีกับนางมากเพียงนั้น นางไม่มีที่มาที่ชัดเจน นางจะต้องตั้งใจทำให้ตายใจเพื่อที่จะได้เข้าใกล้ท่านอย่างแน่นอน”
อวิ๋นฮวา “อินอิน ระวังคำเรียกขานของเจ้าด้วย”
หนานเชา “ท่านอาอวิ๋นฮวา ครั้งนี้พวกเรามีเรื่องสำคัญต้องกระทำ หากพาแม่นางน้อยผู้นี้ไปด้วยมิบังควร”
หนานอิน “พี่ใหญ่อวิ๋น ข้าจะไม่เปลี่ยนคำเรียกขาน ข้าไม่เอาด้วยแล้ว”
หนานเชา “อินอิน เจ้าอย่าได้เหลวไหล ท่านอาอวิ๋นฮวานั้นเป็นเพื่อนที่ดีของเสด็จพ่อ ตัวเจ้าเองก็เป็นถึงองค์หญิงของแคว้นแคว้นหนึ่ง มิอาจจะละลืมเรื่องมารยาทได้”
“ข้าไม่สน”
เมื่อเห็นพวกเขาเล่นละครกันเป็นการใหญ่ มู่เฉียนซีแสนจะรู้สึกเบื่อหน่าย
อวิ๋นฮวาถามขึ้น “สาวน้อย ข้ายังไม่รู้ชื่อของเจ้าเลย”
มู่เฉียนซี “ข้ามีนามว่าเฉียนซี”
“อืม เป็นชื่อที่ไม่เลว”
นับตั้งแต่มียอดฝีมืออย่างอวิ๋นฮวาคอยคุ้มกัน การเดินทางของพวกเขาก็ราบรื่นไม่น้อยเลย เมื่อเห็นอวิ๋นฮวาลงมือต่อสู้กับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ หนานอินก็ตกอยู่ในสภาวะหลงใหล “พี่ใหญ่อวิ๋น ท่านเก่งจริง ๆ”
มู่เฉียนซีลอบเบะปาก องค์หญิงน้อยผู้นี้เป็นพวกคลั่งชายหนุ่มรุ่นอารึ ?!
อวิ๋นฮวามีรูปร่างหน้าตาดี มีความแข็งแกร่ง และมีอารมณ์อ่อนโยน จึงทำให้องค์หญิงน้อยหลงใหลยิ่งนัก
แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้อวิ๋นฮวารู้สึกประหลาดใจก็คือ เขาที่เป็นที่ชอบพอของสตรีรุ่นเยาว์มาตลอด แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามเช่นไรเพื่อมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีก็ยังคงเย็นชากับเขาอยู่เช่นเ
