เอง”
มู่เฉียนซีมีลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นในใจ จึงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เจ้าไม่พูดจริง ๆ หากเจ้าไม่พูดละก็ ข้า…”
“ซี เจ้ามีอะไรที่ข่มขู่ข้าได้ ?”
‘ไม่มี!’มู่เฉียนซีได้แต่ตอบในใจ นางโกรธเขาเสียจนรู้สึกหดหู่ไปหมดแล้ว
อ้านจิ่วที่อยู่นิ่งเป็นฉากหลังยิ้มก่อนจะกล่าวขึ้น “ฝ่าบาทกับพระชายา พวกท่านค่อย ๆ ง้องอนกันไป ข้าน้อยขอทูลลาก่อน”
อ้านจิ่วรีบไปราวกับวิ่งหนีเพื่อรักษาชีวิต เขาจึงไปชนเข้ากับพี่สามของตนเองเข้า
อ้านจิ่วรีบดึงตัวซวนหยวนชิงอวิ๋นเอาไว้พร้อมกล่าวขึ้น “พี่สาม วันนี้ท่านไม่ต้องไปหาพระชายาแล้ว พรุ่งนี้ก็อย่าได้ไป อย่าได้เข้าใกล้นางเด็ดขาด”
เขาไม่กล้ารับประกันว่าผู้เป็นนายของตนนั้นจะจัดการฆ่าสังหารบุรุษผู้ที่เข้าใกล้พระชายาทั้งหมดเลยหรือไม่
ด้วยความแข็งแกร่งของนายท่านของเขา เขาสามารถทำเรื่องเช่นนั้นได้อย่างแน่นอน สายตาของซวนหยวนชิงอวิ๋นฉายแววโศกเศร้าออกมา “เสี่ยวจิ่ว เขาผู้นั้นกลับมาแล้วหรือ ?”
“อืม นายท่านกลับมาแล้ว”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นตกตะลึงเล็กน้อย “สรุปแล้วเขาคือใครกันแน่ ?”
“เรื่องของนายท่าน ข้ามิสามารถพูดถึงได้ แต่ว่าข้านั้นมองออก นายท่านรักพระชายาด้วยใจจริง พี่สาม ท่าน…”
“แล้วเฉียนซีล่ะ ?” ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า
“ทางที่ดีที่สุด พระชายาก็ควรมีความรู้สึกเช่นเดียวกับนายท่าน เพราะไม่มีใครที่นายท่านไม่เคยได้มา หากว่าไม่ได้มาจริง ๆ เช่นนั้นเกรงว่าคนผู้นั้นคงจะต้อง
