หม้อเทพนิรันดร์ “ได้ ข้าจะบอกเจ้า อ้อ และยังมีวิธีการหลอมยากับวิชาความรู้บางส่วนที่ข้ามี ข้าจะให้เจ้าก่อนที่ข้าจะเข้าสู่ช่วงนิทรา แต่เจ้าแน่ใจหรือว่าจะอยู่ที่นี่ ?”
มู่เฉียนซีพยักหน้า นางหันไปคว้ามือของมู่อวู่ซวงไว้แล้วกล่าวว่า “ท่านอา พิษของท่านสามารถแก้ได้ แต่ข้ายังมีเรื่องต้องจัดการอีกสักหน่อย แล้วเดี๋ยวข้าจะกลับมาหาท่านอานะเจ้าคะ”
มู่เฉียนซีกลับเข้าไปในห้อง บรรดาวิชาความรู้และทุกสิ่งอย่างที่หม้อจะให้นางนั้นมีจำนวนมาก มันแผ่กระจายไปทั่วห้องจนทําให้มู่เฉียนซีถึงกับสลบไป ในขณะที่หมดสติอยู่นั้นเอง นางพยายามซึมซับวิชาความรู้ทุกอย่างจากหม้อเทพนิรันดร์
เนื้อหาต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับยาและการหลอมหรือการปรุงยานี้น่าเรียนรู้อย่างมาก นางซึมซับด้วยความโลภ
ในเวลานั้นเอง หม้อเทพนิรันดร์กล่าวขึ้นมาอย่างประหลาดใจ “โอ้ที่รัก! เจ้านั้นเก่งกาจกว่าที่ข้าคิดไว้มาก”
มู่เฉียนซียังซึมซับไม่ได้ทั้งหมดทว่านางตื่นขึ้นมาแล้ว ทันใดนั้นหม้อเทพนิรันดร์หาวพลางกล่าวขึ้น “ข้าง่วงนอนจริง ๆ ข้าอยากนอนยาว ๆ ไม่รู้ว่าจะตื่นเมื่อไหร่”
“มู่เฉียนซีที่รักของข้า ข้าต้องรีบฟื้นฟูให้เร็วที่สุดถึงจะกลายเป็นมนุษย์ได้ ถึงตอนนั้นข้าจะคอยปรนนิบัติเจ้าให้ดี ให้เจ้าได้มีความสุข… ให้เจ้าได้ขึ้นสวรรค์…”
สีหน้าของมู่เฉียนซีหม่นลง นางกล่าวอย่างเย็นชา “ไสหัวไป!”
“มู่เฉียนซีที่รักของข้า เจ้านั้นช่างไร้ความปรานีนัก เมื่อข้าหมดประโยชน์แล้ว
