ในขณะที่มู่เฉียนซีเดินเข้ามานั้น อ้านจิ่วจ้องมองนางอย่างละเอียดถี่ถ้วน นี่คือสตรีผู้งดงามยากที่จะบรรยาย ใบหน้างามหมดจดนี้ เขากล่าวได้เลยว่านางเป็นสตรีมีเสน่ห์มากคนหนึ่ง
ถึงแม้เขาจะเพิ่งปรากฏตัวออกมา แต่เขาก็ดูออกว่า ณ ที่แห่งนี้คือสนามรบ แคว้นชิงเปิดสงครามกับแคว้นจื่อเยี่ย ทั้งสองแคว้นได้ทำสงครามต่อสู้กัน ถึงแม้ว่าซวนหยวนจือจะตายไปแล้ว แต่ก็ยังมีพี่สาม พี่เจ็ด และคนอื่น ๆ อยู่ แต่เหตุใดหน้าที่ตั้งรับฝ่ายศัตรูถึงได้เป็นของสตรีผู้นี้ไปได้ ?
“เจ้าจะเอาอย่างไรแน่ ?” ฉินป้ากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ข้าน่ะรึ ?! ข้าคิดว่าดินแดนของแคว้นจื่อเยี่ยมันเล็กไป ข้าจะนำทัพไปตีเมืองหลวงแคว้นชิง และยึดดินแดนแคว้นชิงทั้งแคว้น เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ ?” มู่เฉียนซียิ้มมุมปากเล็กน้อย
ฉินป้ากล่าวเสียงเย็นชา “มู่เฉียนซี เจ้าเป็นคนโลภมากอย่างแท้จริง เจ้าไม่กลัวแม้กระทั่งความตาย แต่เจ้าคิดว่าหากเจ้ายึดครองแคว้นชิงได้ เจ้าจะควบคุมทั้งแคว้นได้รึ ?”
“ข้าคิดว่าได้” มู่เฉียนซีตอบสบาย ๆ
ท่าทีนี้ของนางทำให้ฉินป้ารู้สึกไม่พอใจทันที “นี่เจ้า…”
อ้านจิ่วผงะไปครู่หนึ่ง หญิงสาวผู้นี้ นางมีนามว่ามู่เฉียนซี
“จะ… เจ้า… เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ แล้วข้าจะยอมมอบดินแดนบางส่วนของแคว้นชิงให้กับแคว้นจื่อเยี่ย ข้ามอบให้มากที่สุดเท่าที่จะให้ได้แล้ว”
“สมองเจ้ามันกลวงไปแล้วรึ ?! ข้าไม่ได้ต้องการต่อรองกับเจ้า ข้าเพียงบอกให้เจ้ารู้ก็เท่านั้น
