างต่อ หลังจากที่มู่เฉียนซีเงียบขรึมไปไม่นาน หม้อเทพนิรันดร์ก็อดทนต่อความเงียบไม่ไหว จึงได้ชี้นิ้วบอกมู่เฉียนซีราวกับจับมือทำ ดังนั้นความคืบหน้าของมู่เฉียนซีจึงจัดได้ว่ารวดเร็ว
“เอายาพวกนี้ไปให้พวกเขากิน”
มู่เฉียนซีโยนยาออกไปหลายขวด พวกเขานั้นเป็นถึงจักรพรรดิแห่งภูตระดับสูง ทั้งภาคตะวันตกทวีปเซี่ยโจวนั้นมีจำนวนไม่มาก เช่นนั้นแล้วจะให้พวกเขาแทรกซึมเข้าไปวางยาในค่ายของศัตรู เป็นกิจการงานที่ไม่ได้ยากเย็นอะไร
พวกเขาตกใจถึงเรื่องความสามารถของนางมากกว่า ทั้งยังแปลกใจอย่างที่สุดกับสิ่งที่ได้ยิน “นายท่าน… เพียงไม่นานก็รู้แล้วว่าจะต้องรับมือกับพิษกู่พวกนั้นอย่างไร ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ”
“พรสวรรค์ของนายท่านในโลกนี้เป็นหนึ่งไม่มีสองอย่างแน่นอน ถึงว่า ท่านผู้นำคนก่อนจึงเลือกท่าน” มู่เฉียนซีแสยะยิ้ม “พวกเจ้าเลิกกล่าววาจาไร้สาระแล้วรีบไปจัดการเร็วเถอะ”
“ขอรับ ขอรับ! พวกเราจะไปจัดการประเดี๋ยวนี้ขอรับ”
— เพล้ง! —
ถ้วยชาในมือของโอวหยางหว่านร่วงลงกับพื้น
ไม่นานก็มีคนมารายงาน “ฝ่าบาท… ฝ่าบาทแย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ เกิดเรื่องแล้ว ทหารทุกนายหลับไหลไม่ตื่นเลยพ่ะย่ะค่ะ…”
ฉินป้าขมวดคิ้ว กล่าวถามขึ้นว่า “หว่านเอ๋อร์ นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นรึ ?”
โอวหยางหว่าน “พวกเราโดนมู่เฉียนซีลอบกัด นางวางยาพิษจนทหารฝ่ายเราสลบ อย่างไรเสียเมื่อแพ้มาสองครั้ง ข้าก็ไม่อยากรอให้เจ้าพวกไร้ค่าพวกนี้มีประโยชน์อะไรกับข้าแล้ว”
ดวงตาของฉินป