“ก็ได้ ๆ ข้ายอมรับเจ้าก็ได้” มู่เฉียนซีได้แต่ส่ายหน้าทว่านางก็รับคำ ถึงแม้ว่าเจ้าหม้อจะปากเสียไปสักหน่อย อย่างไรมันก็เป็นสมบัติอันล้ำค่า
แสงสีขาวสว่างล้อมรอบทั้งสองเอาไว้
“ทำพันธสัญญาสำเร็จแล้ว”
คนอื่น ๆ ที่มองดูอยู่ต่างก็ตกใจหน้าดำคร่ำเครียดไปตาม ๆ กัน ผู้อาวุโสที่สามกล่าวขึ้น “สตรีอายุน้อยผู้นั้นทำพันธสัญญากับหม้อเทพนิรันดร์สำเร็จแล้ว”
ผู้อาวุโสรอง “ไม่เป็นไร ต่อให้นางทำพันธสัญญาสำเร็จ แต่หากนางตายไป หม้อเทพนิรันดร์ก็สามารถทำพันธสัญญาใหม่ได้”
“อืม จริงดังที่เจ้าว่า”
อวิ๋นฮุ่ยกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “แม่นางผู้นั้น… ทำพันธสัญญากับหม้อเทพนิรันดร์สำเร็จแล้ว ข้าเกลียดชังนางยิ่งนัก”
สายตาของคนเหล่านี้ที่จ้องมองมู่เฉียนซี ราวกับจะกลืนกินนางก็มิปาน
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “เจ้าหม้อน้อย เจ้า…”
หม้อเทพนิรันดร์ไม่พอใจเล็กน้อย “ข้ามิได้ชื่อเจ้าหม้อน้อย ข้ามีชื่อของข้า แม่นางผู้เป็นที่รักของข้า… ต่อไปนี้เจ้าจงเรียกข้าว่า…นายท่านนิรันดร์”
“นิรันดร์น้อย”
“นิรันดร์น้อยรึ ? เหตุใดเจ้าจึงเรียกข้าเช่นนี้ เรียกข้าดี ๆ หน่อย ข้าเป็นถึงสมบัติล้ำค่าเชียวนะ” หม้อเทพนิรันดร์รู้สึกว่าการโต้เถียงกับสตรีผู้นี้เป็นเรื่องที่เขามิอาจสู้ได้
“แม่นางมู่!”
“หม้อเทพนิรันดร์!”
มีเสียงเรียกดังขึ้นมา มู่เฉียนซีหันไปมองคนเหล่านั้นที่ยืนอยู่ด้านนอกก่อนจะกล่าวกับหม้อเทพนิรันดร์ว่า “คนที่ยืนอยู่ด้านนอกเหล่านั้นต้องการต่อส
