รันดร์” มู่เฉียนซียอมกล่าวออกมาในที่สุด
ในขณะเดียวกันนั้น นางไม่รู้ว่าจิ่วเยี่ยปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าตนเองตั้งแต่เมื่อไหร่ “ซี… เจ้ากำลังบอกรักข้าหรือ ? เพียงแต่… ข้าคิดว่าชั่วนิจนิรันดร์คงไม่พอ”
มู่เฉียนซี “เอ่อ… จิ่วเยี่ย เอ่อ… คือเจ้าเข้าใจผิดแล้ว”
“แต่ข้าคิดจริง ๆ”
“อ๊ะ! อืม…”
จิ่วเยี่ยรับคำสารภาพรักของมู่เฉียนซี เขาโน้มใบหน้างามลงจุมพิตรับรักนาง แต่สิ่งที่ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกโกรธนั่นก็คือ แท้จริงแล้วคำที่นางกล่าวออกไปเมื่อครู่นี้เป็นเพียงรหัสคำกล่าวเพื่อให้ประตูโบราณสถานนี้เปิด
ทว่าเหตุใดประตูจึงยังไม่เปิด ? นี่มันเรื่องประหลาดอันใดกัน ?!
หม้อเทพปาฮวางชิงมู่ “หรือว่านายท่านอาจจะใช้เสียงเบาไป นายท่านลองตะโกนเสียงดัง ๆ อีกครั้งดูอาจจะได้ผล”
มู่เฉียนซีผลักจิ่วเยี่ยออก ใบหน้านางร้อนผ่าวเล็กน้อย จากนั้นนางก็ตะโกนบอกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านางเสียงดังว่า “ข้ารักเจ้าชั่วนิจนิรันดร์!”
เสียงดังก้องไปทั่วทั้งใต้ทะเล จิ่วเยี่ยคว้าร่างมู่เฉียนซีมากอดแน่น “ในเมื่อซีบอกรักข้าชั่วนิจนิรันดร์ เช่นนั้นชีวิตทั้งชีวิตของเจ้าก็เป็นของข้าตลอดไป”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้แทบอยากร้องไห้ “จิ่วเยี่ย แท้ที่จริงมัน… เอ่อ… มันเป็นเพียงรหัสคำกล่าวสำหรับเปิดประตู ขะ… ข้า…”
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังจะอธิบายทุกอย่างให้กระจ่างแจ้ง ทันใดนั้นเสียงที่เยาะเย้ยถากถางเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “แม่นางคนงามบอกรักข้า ข้านั้นได้ยินชัดเ
