ซีกลับคืนสู่สภาพเดิม นางรู้สึกว่าใต้เท้าของนางที่นางเหยียบอยู่เย็นยะเยือก และเมื่อนางก้มมองลงไป ก็เห็นว่าตนเองกำลังยืนเหยียบบนแผ่นหยกเย็น ๆ
พื้นที่ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นหยกที่เย็นยะเยือกราวน้ำแข็งก็มิปาน อุณหภูมิเช่นนี้แทบจะทำให้โลหิตในกายมนุษย์แข็งตัวได้เลย
มู่เฉียนซีพึมพำกับตนเอง “ข้าน่าจะเข้ามาถึงด้านในของโบราณสถานหม้อเทพนิรันดร์แล้ว ต่อจากนี้ต้องหาทางทำลายที่ตรงนี้”
“มังกรเพลิงพิฆาต!” กระบี่มังกรเพลิงถูกชักออกจากฝัก เปลวไฟสีแดงเข้มพุ่งออกไปชนกับกำแพงหยกขาวนั้นอย่างรุนแรง
— ตูม! —
— ปัง! ปัง! —
แต่ไม่ว่าเปลวไฟสีแดงเข้มจะรุนแรงเพียงใด มันก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายใด ๆ ให้กับกำแพงหยกขาวนั้นได้แม้แต่น้อย
“เสี่ยวหง!” หากเปลวไฟของกระบี่มังกรเพลิงทำอะไรไม่ได้ นางก็ยังมีเสี่ยวหงอยู่
ผ่านไปเพียงครู่หนึ่ง เมื่อนางไม่เห็นเสี่ยวหงออกมา นางก็ได้รู้ว่าการติดต่อสื่อสารกับสัตว์พันธสัญญาของนางนั้นถูกตัดขาด แม้กระทั่งหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ก็ติดต่อไม่ได้แล้วในเวลานี้
มู่เฉียนซีอยู่อย่างโดดเดี่ยวโดยสมบูรณ์แล้ว ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ นางจำเป็นต้องหาทางแก้ไขด้วยตัวเองเพียงลำพัง
ฝ่ามือข้างหนึ่งตบลงบนพื้นหยกเย็นอย่างรุนแรง “ทักษะตี้ซวน!”
— ตูม! ตูม! ตูม! —
กระบวนท่าฝ่ามือที่น่าสะพรึงกลัวอย่างทักษะตี้ซวนก็ยังใช้ไม่ได้ผล การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดสองกระบวนท่าไม่สามารถทำลายที่นี่ได้ มู่เฉียนซีกลั
