กินไป
“ท่านผู้นำเมี่ยอวิ๋น แย่แล้วแย่แล้ว! พวกเราได้เจอสถานที่แปลกประหลาดในใต้ทะเลลึก แต่เราก็ได้เจอเข้ากับสัตว์วิญญาณแห่งก้นทะเลที่แข็งแกร่งนัก พวกเราถูกมันขัดขวางเอาไว้”
มู่เฉียนซี “เช่นนั้นก็ไปช่วยกันก่อน”
“อ๊าก! อ๊าก! อ๊าก!” เสียงร้องโหยหวนลอยออกมาเป็นช่วง ๆ
ที่ใต้ท้องทะเลมีปลาหมึกยักษ์สีใสตัวหนึ่ง มันอยู่ติดกับที่ที่เราจะเข้าไปและขัดขวางคนที่จะเข้าไปตรงนั้น แต่ว่ามันไม่ได้ฆ่าพวกเขา เพียงแค่หยอกพวกเขาเล่น ๆ ทว่านั่นทำให้พวกเขาทรมานเสียจนแทบสลบไสล
“ปลาหมึกตัวนี้แปลกประหลาดอยู่บ้าง อย่างน้อยคงเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม พวกเจ้าสองคนใครจะไป ?” มู่เฉียนซีถามขึ้นมา
เสี่ยวหง “นายท่าน ข้านั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังอัคคี การอยู่ใต้ทะเลข้าทำอะไรได้ลำบาก อย่างไรท่านให้เจ้าแมวโง่ไปเถอะ รอจนเจ้าแมวโง่รับมือไม่ไหว ข้าค่อยออกโรง”
อู๋ตี้ส่งเสียง หึ! อย่างเย็นชาออกมาคำหนึ่ง “เหตุใดข้าจะรับมือไม่อยู่ ? เจ้าคอยแหกตาดูข้าให้ดี ๆ แล้วกัน”
เงาร่างสีขาวราง ๆ เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอยู่ใต้ทะเล กรงเล็บแมวของอู๋ตี้ตวัดออกไปเร็วพลัน
— ฟึ่บ! —
ทว่ากรงเล็บแมวไม่สามารถทำอะไรเจ้าปลาหมึงโปร่งใสนั้นได้แม้แต่น้อย อีกทั้งอู๋ตี้ยังโดนพลังพลังหนึ่งดีดกลับออกมาด้วย
อู๋ตี้ตกตะลึง “เป็นไปได้อย่างไรกัน ?!” ดูเหมือนว่าปลาหมึกโปร่งใสตัวนั้นจะพบของเล่นที่น่าสนใจเข้าให้แล้ว จากนั้นหนวดปลาหมึกจำนวนมากพุ่งมาทาง
