“อย่างเช่นให้ข้าช่วยรักษาเจ้า” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างช้า ๆ
“เรื่องนั้นไม่มีทางเป็นไปได้” สำหรับคำกล่าวนี้ของมู่เฉียนซี เมี่ยอวิ๋นไม่กล้าที่จะเชื่อนาง
มู่เฉียนซี “ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ เจ้าเลือกได้ เวลานี้ร่างกายของเจ้าต้องรออีกเจ็ดวันถึงจะกินยาได้ เพื่อช่วยให้ความแข็งแกร่งของเจ้ายังคงอยู่ แต่วิธีของข้าไม่จำเป็นต้องรอถึงเจ็ดวัน”
“แน่นอนว่าอำนาจในการตัดสินใจเป็นของเจ้า”
อาวุธลับเป็นงานอดิเรกและเป็นสิ่งที่เขาชื่นชอบ แต่ชีวิตย่อมสำคัญกว่าอาวุธลับเสมอ สตรีที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้มีความมั่นใจในการรักษาเขาเป็นอย่างมาก แต่ต้องทราบเอาไว้ด้วยว่าร่างกายพัง ๆ นี้ของเขานั้น นักปรุงยาระดับสูงหลาย ๆ ท่านก็ไร้ซึ่งวิธีที่จะรักษา
แต่ในที่สุดแล้ว เมี่ยอวิ๋นก็ตัดสินใจที่จะลองเสี่ยง “ข้าต้องเลือกข้อหลังแน่นอน หากเจ้ารักษาข้าให้หายได้ ชีวิตของข้าก็จะเป็นของเจ้าทันที”
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “แล้วเจ้าจะไม่ผิดหวังสำหรับการตัดสินใจครั้งนี้”
ร่างกายของเมี่ยอวิ๋นนั้นมีปัญหาอย่างสาหัส เพื่อที่จะได้มาซึ่งความแข็งแกร่งนี้ เขาต้องทุ่มไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่แล้ว
มู่เฉียนซีปรุงยาออกมา และให้เขาได้แช่ร่างกายของตนเอง แต่เมี่ยอวิ๋นนั้น เขาไม่ได้เหมือนเจ้าบ้าเซี่ยนั่นที่จะแหกปากตะโกนร้องโหวกเหวกโวยวาย เมี่ยอวิ๋นกัดฟันอดทนสู้กับความเจ็บปวดนี้อย่างยากเย็น
อย่างนี้สิถึงจะเรียกว่าสมเป็นบุรุษแท้ ๆ
ยานี้นางเป็นคนปรุงม
