สองแผ่นเท่านั้น มันไม่สามารถบอกตำแหน่งที่ถูกต้องที่สุดได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีคนอื่นที่ได้แผนที่อื่น ๆ ไปแล้ว หากหม้อเทพนิรันดร์ถูกคนผู้นั้นแย่งชิงไปก่อนพวกเขาก็คงจะพานพบความยากลําบาก
มู่เฉียนซีวางแผนการที่จะมอบของขวัญให้กับผู้อาวุโสที่สามและพรรคพวกก่อนออกเดินทางไป เพื่อขอบคุณพวกเขาสําหรับการต้อนรับของพวกเขาในช่วงหลายวันมานี้ หลังจากปรุงยาพิษเสร็จเรียบร้อย มู่เฉียนซีก็ทำการวางยาพิษอย่างเงียบ ๆ และออกจากโรงเตี๊ยมไป คนของหุบเขาหมอเทวดาเป็นนักปรุงยา แม้ว่าการถูกวางยาพิษจะทำให้พวกเขาดูย่ำแย่เล็กน้อยแต่พวกเขาก็ยังไม่ตาย
ยอดฝีมือทั้งหลายพากันกล่าวขึ้น “มีผู้ลอบวางยาพิษ มันต้องซุ่มโจมตีในโรงเตี๊ยมเป็นแน่แท้!”
— ปัง! ปัง! ปัง! —
ในที่สุดพวกเขาก็พบว่ามู่เฉียนซีหายตัวไปแล้ว ดวงตาของผู้อาวุโสที่สามแดงก่ำ “เจ้าเด็กนั่นไม่อยู่ เขาต้องเป็นคนทําแน่”
ไป๋เหรินกล่าวอย่างตกตะลึง “ไม่มีทาง! จะเป็นไปได้อย่างไร ?”
— เพี๊ยะ! —
ผู้อาวุโสที่สามผู้ซึ่งกำลังโกรธเกรี้ยวตบไป๋เหรินเต็มแรง เขากล่าวด้วยเสียงอันดัง “เจ้าโง่! เจ้าถูกเจ้าเด็กนั่นหลอกจนหัวปั่นแล้ว”
ถ้าหากไป๋เหรินถูกหลอก ผู้อาวุโสที่สามเองก็ไม่ต่างกัน ตนเองก็ถูกหลอกทว่ากลับโทษแต่คนอื่น
“พรวด!”
ไป๋เหรินถูกตบจนกระอักเลือดหนึ่งระลอก เขาเช็ดเลือดพลางกล่าวอย่างดุร้ายว่า “ท่านอาจารย์ ท่านวางใจเถอะ ข้าต้องจับเจ้าเด็กนั่นให้ได้”
คนเหล่านี้ของหุบเขาหมอเทวดา
