จ ปากก็กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว “บัดซบ! ช่างบังอาจยิ่งนัก กล้าแย่งของของหุบเขาหมอเทวดาของข้า รนหาที่ตายแล้ว!”
— แควก! —
แผนที่ถูกฉีกขาดครึ่งหนึ่ง อู๋ตี้แปลงร่างเป็นขนาดเล็กที่สุดและรีบวิ่งหนีออกไปอย่างสุดชีวิต
หลังจากที่วิ่งหนีออกไป อู๋ตี้ไม่อาจตรงไปหานายท่านของมันได้ เพราะกลิ่นอายระดับมหาจักรพรรดิของท่านผู้อาวุโสที่สามนั้นยังคงตามมันอยู่ อำนาจของการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวนี้ ดูเหมือนว่าอู๋ตี้ไม่อาจรอดไปได้ หากเป็นเช่นนั้นอาจก่อให้เกิดปัญหาใหญ่ได้
มู่เฉียนซีรู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวนั้นแล้ว นางจึงให้เสี่ยวหงลอบไปช่วยอู๋ตี้ นางกล่าวขึ้นมาในใจว่า‘อู๋ตี้ เจ้าต้องปลอดภัยกลับมาให้ได้’
ทันใดนั้นบนพื้นก็ดูเหมือนว่ากลายเป็นน้ำแข็งก็มิปาน ผลกระทบจากความเย็นยะเยือกทำให้อู๋ตี้ถูกร่างปริศนาจับตัวไป
“บัดซบเอ๊ย! รีบตามมันไปเร็วเข้า” ผู้อาวุโสที่สามกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว
ทางด้านมู่เฉียนซีก็ไล่ตามไป แต่คนผู้นั้นไวราวกับสายลม เพียงแต่พลังน้ำแข็งที่เย็นยะเยือกนั้น นางรู้สึกคุ้นเคยมากจริง ๆ นั่นคือพลังของชายชุดขาวผู้นั้นที่ช่วยนางไว้ เขาลงมืออีกแล้วหรือ ?
คนของหุบเขาหมอเทวดาพยายามตามหาจนแทบจะพลิกเมืองตงตู แต่ไม่ว่าหาอย่างไรก็หาไม่เจอ
— ฟึ่บ! —
แผ่นกระดาษเล็ก ๆ แผ่นหนึ่งถูกโยนมา ข้อความในแผ่นกระดาษนั้นเขียนเอาไว้ว่า ‘เจอกันที่โรงน้ำชาตงตู’
เสี่ยวหง “ชายที่เย็นชาผู้นั้นดูแปลกประหลาดนะนายท่าน เขาจะวา
