ักเล็กน้อย ดังนั้นพวกเขาจึงรีบเข้าไปด้านในของเกาะอัคคีลึกลับนี้ให้เร็วที่สุด
ผลกระทบที่ได้จากค่ายกลนั้นไม่น้อยเลย บนเกาะอัคคีลึกลับแห่งนี้มีผู้คนมากมาย แต่คนที่เดินทางเข้าไปในใจกลางของเกาะนั้นกลับมีเพียงไม่กี่คน
ต้นที่มีผลอัคคีนั้น ลำต้นและใบของมันเป็นสีแดงทั้งหมด ทั่วทั้งต้นดูราวกับเปลวไฟ และมีผลเก้าอัคคีห้อยอยู่รอบ ๆ เปลวไฟนี้ ผลเก้าอัคคีเป็นของล้ำค่ายิ่งนัก ทุกผู้คนล้วนตื่นเต้นที่ได้เห็นมัน
“ลงมือ!”
ในไม่ช้าพวกเขาก็เริ่มลงมือต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงเอาผลเก้าอัคคีมาเป็นของตน
ถึงแม้ผลเก้าอัคคีจะไม่ได้มีเพียงแค่ผลเดียว แต่แน่นอนว่าพวกเขาไม่ยอมแบ่งผลเก้าอัคคีนี้เท่า ๆ กันอย่างเป็นธรรม เพราะทุกคนนั้นล้วนแต่ต้องการผลเก้าอัคคีนี้ไปทั้งหมด
คนของหุบเขาหมอเทวดาเตรียมพร้อมที่จะนั่งอยู่เฉย ๆ ดูคนเหล่านั้นต่อสู้กัน จากนั้นก็จะใช้ประโยชน์จากช่องโหว่เพื่อแย่งเอาผลเก้าอัคคีมา ไม่คิดจะไปลงมือเข้าร่วมสังหารด้วยแต่อย่างใด
น่าเศร้าที่เพียงคำพูดของมู่เฉียนซีไม่กี่คำ กลับทำให้คนเหล่านั้นเกลียดชังและโกรธแค้นพวกเขาได้
มู่เฉียนซีตะโกนเสียงดังว่า “แย่ง แย่ง พวกเจ้ายื้อแย่งช่วงชิงกันอยู่ได้! พวกเจ้ามีอะไรที่ต้องแย่งกันอีกรึ ? ผลเก้าอัคคีนี้เป็นของข้า เป็นของข้าทั้งหมด พวกเจ้าไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้!”
ในการต่อสู้ที่ชุลมุน ใครเล่าจะนึกว่าจะมีคนกล้าตะโกนคำกล่าวอันร้ายกาจเช่นนี้ออกมา
พวกเขาหันไปมองชายหนุ
