“พวกเจ้าสำนักเจินอู่และสำนักเฟยชิงก็อยากจะเข้ามาผสมโรงด้วยหรืออย่างไร ? หากว่าให้ท่านเจ้าสำนักใหญ่รู้เข้าว่าพวกเจ้าแย่งชิงผลวิญญาณมหาจักรพรรดิไป พวกเจ้าคิดว่าท่านเจ้าสำนักใหญ่จะปล่อยพวกเจ้าไปเช่นนั้นรึ ?”
เจ้าสำนักเฟยชิงกล่าวอย่างโหดเหี้ยม “ขอเพียงพวกเจ้าทุกคนล้วนตายอยู่ที่นี่ นั่นก็ได้แล้ว!”— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
สิ้นเสียงของเจ้าสำนักเฟยชิง คนของสำนักของเขาที่ซุ่มรออยู่รอบด้านก็ปรากฏตัวออกมา
ครานี้เพื่อที่จะกำจัดเจ้าสำนักนอกนิกายแห่งแคว้นอิ๋นเหยียน พวกเขาทั้งสองสำนักนั้นได้ส่งคนระดับยอดฝีมือออกมาทั้งหมด
คนเหล่านั้นจะฆ่าเสียให้สิ้นไม่ให้เหลือรอดไปแม้แต่คนเดียว เพราะหากทันทีที่มีข่าวนี้เล็ดลอดออกไป ความโกรธเกรี้ยวของเจ้าสำนักอวิ๋นเยียนนั้นมิใช่สิ่งที่พวกเขาจะสามารถแบกรับไว้ได้ไหว
อวิ๋นเหิ้นเทียน “ให้ตายเถอะ! พวกเจ้าอยากเป็นศัตรูกับสำนักอวิ๋นเยียนนักรึ ?”
เจ้าสำนักเจินอู่ “เมื่อฆ่าพวกเจ้าแล้ว ถึงตอนนั้นก็บอกไปว่าพวกเจ้าถูกนักฆ่าเทพมรณะสังหารสิ้น เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนก็จะไม่สงสัยพวกเราเป็นแน่”
มู่เฉียนซีที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดฟังคํากล่าวของพวกเขาได้อย่างถนัดชัดเจน ดวงตาของนางฉายแววเย็นชา หากคิดจะให้เสี่ยวชีเป็นแพะรับบาป ก็ต้องมาดูกันว่าพวกเขานั้นมีความสามารถนี้หรือไม่
อวิ๋นเหิ้นเทียน “ถึงต่อให้พวกเจ้าได้ผลวิญญาณมหาจักรพรรดิไปก็ไร้ประโยชน์ เหตุใดพวกเจ้าจึงโง่งมนัก เพียงเพราะผลวิญญาณผล
