คนของหุบเขาหมอเทวดานั้นแข็งแกร่งนัก ต่อให้เจ้ามีเจ้าแมวน้อยกับเจ้าหมูน้อยนั่น การเผชิญหน้ากับคนเหล่านั้นก็นับว่าเป็นเรื่องอันตรายมาก เจ้าอย่าทำอะไรผลีผลามเด็ดขาดเชียวข้าอยากจะเตือนเจ้าไว้ล่วงหน้า”
“เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนผลีผลามเห็นความตายมาเป็นเรื่องล้อเล่นรึ ?” มู่เฉียนซีแค่นเสียงถาม
“เสี่ยวซีซีไม่ใช่คนเช่นนั้นแน่นอน ข้าเพียงแค่เป็นห่วงเจ้าจึงได้เตือน”
“สำหรับเรื่องหม้อเทพนิรันดร์ หากหอเชียนอินหาข่าวไม่ได้ ข้าก็สุดที่จะช่วย! ” เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวอย่างจนปัญญา
หากไม่ได้ข่าวของหม้อเทพนิรันดร์ มู่เฉียนซีก็ไม่ได้อยากจะมาให้เขาช่วยอะไร
“สนทนาการค้าเรียบร้อยแล้ว ค่าตอบแทบจะคิดเช่นไรเจ้าว่ามาเลย”
“เสี่ยวซีซีเจ้าจุมพิตข้าสิ แล้วทุกอย่างข้าทำให้เจ้าโดยที่เจ้าไม่ต้องจ่ายทรัพย์ใด ๆ ให้ข้าเลยเป็นอย่างไร ?” เชียนอ้าวเซี่ยยื่นใบหน้าที่ขาวราวหิมะนั้นมาใกล้นาง
— ปัง! —
บุรุษผู้เป็นผู้นำแห่งหอเชียนอินถูกมู่เฉียนซีถีบกระเด็นอีกครั้ง
“สนทนาการค้าอย่างถูกต้องและตรงไปตรงมา ไม่ว่าเจ้าจะก่อกวนอย่างไรการค้าก็เป็นสิ่งที่ต้องทำ ไม่เกี่ยวกับเรื่องอื่น เจ้าว่าราคามาเถอะ”
เชียนอ้าวเซี่ย “เรื่องนี้นับว่าอันตรายมากและเป็นความลับขั้นสุดยอด ราคาก็สูงใช่ย่อย”
“เจ้าคิดว่าข้าไม่มีเงินทองรึ ?”
เชียนอ้าวเซี่ยยิ้มพลางกล่าว “เสี่ยวซีซีเป็นเศรษฐีมีเงินข้านั้นรู้ดี เช่นนั้นข้าคิดค่าตอบแทนเป็นยารักษาอาการบาดเจ็บระดับแปดสักสิบข
