นดอกบัวผลึกน้ำแข็งสามชั้นให้กับนาง
แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง เชียนอ้าวเซี่ยเข้าไปรับดอกบัวผลึกน้ำแข็งสามชั้นนั้นมาจากมือขององครักษ์ จากนั้นเดินไปหามู่เฉียนซีอย่างช้า ๆ และกล่าวด้วยความคลั่งในรัก “แม่นางคนงาม ดอกบัวผลึกน้ำแข็งดอกนี้ข้ามอบให้กับเจ้า ถึงแม้ว่าเจ้าจะเหมาะกับดอกบัวที่งดงามดุจดั่งมันดาลามากกว่า แต่ข้าก็ขอมอบดอกบัวผลึกน้ำแข็งดอกนี้ให้กับเจ้าก่อนก็แล้วกัน”
“จริงสิ ข้ายังไม่ได้บอกนามของข้ากับเจ้าเลย เรียกข้าว่าเซี่ย”
“เจ้า…” องค์หญิงที่มองดูเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่พลันโกรธกรุ่นจนใบหน้าแดงก่ำ นางไม่คิดว่าจะมีคนมาฉกของมีค่าไปมอบให้กับสตรีชุดม่วงที่น่ารังเกียจผู้นั้นได้
แต่ทว่าบุรุษผู้นั้นที่เป็นผู้มอบ เขาช่างรูปงามเสียจริง หิมะขาวโพลนตรงหน้ายังงดงามไม่เท่าเขาเลย บุรุษที่หน้าตางดงามมีเสน่ห์ได้เช่นนี้สามารถทำให้สตรีหลายคนหลงเสน่ห์จนคลั่งตายได้
“อ๊า!” ทันใดนั้นองค์หญิงก็กรีดร้องขึ้นอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด นางรู้สึกร้อนซ่านไปทั่งตัว
“องค์หญิงรอง!”
องครักษ์ของนางตื่นตระหนกขึ้นมาก่อนจะกล่าวด้วยความตกใจ “เมื่อครู่องค์หญิงโดนงูกัด งูนั่นมีพิษ!”
“รีบหายาแก้พิษเร็วเข้า!”
ทว่ายาแก้พิษกลับไม่ได้ผล
แน่นอนว่าการที่องค์หญิงเข้ามาในทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้ต้องมีหมอยามาด้วย หมอยากล่าวด้วยด้วยท่าทีเคร่งขรึมว่า “เกรงว่าพิษนี้จะแก้ได้ยาก ต้องมีบุรุษจึงจะแก้ได้”
บุรุษ ?
องค์หญิงผู้นั้นหันไปมองเชียนอ้าวเซี่ย
