ว่าจะโชคดีเหมือนคราก่อนเลย อย่างไรวันนี้เจ้าก็ต้องตาย”
— ตูม! —
เฟิงหลิงอวิ๋นและพวกตอบโต้กลับทันที กลุ่มนักผจญภัยเฮยฉีพลันตกอยู่ในความโกลาหล เขากล่าว ดวงตาฉายแววตะลึงงันเล็กน้อย “พวกเจ้า… พวกเจ้าไม่เป็นอะไรเลยงั้นรึ ?!”
“พวกข้ากินยาวิญญาณป้องกันตัวก่อนหน้านี้แล้ว แน่นอนว่าไม่เป็นอะไร เฮยฉี… วันนี้ข้าจะรวบทั้งบัญชีเก่าและบัญชีใหม่กับเจ้าทีเดียว”
“บัดซบ! โดนพวกมันตลบหลังแล้ว รีบหนีเร็วเข้า” เฮยฉีตะโกนขึ้น
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ชายชุดดำในกลุ่มนักผจญภัยเฮยฉีทิ้งระเบิดควันไว้ จากนั้นก็รีบวิ่งไปด้วยความตระหนก
ทันใดนั้นร่างสีม่วงก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขาและเข้าขวางทางพวกเขาเอาไว้ มู่เฉียนซียิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “สวัสดีผู้นำหลิงอวิ๋น ต้องการให้ข้าจัดการกับคนพวกนี้หรือไม่ ?”
“คุณชายมู่!” เฟิงหลิงอวิ๋นเห็นมู่เฉียนซีก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เดิมทีกลัวว่าจะมีอันตรายเกิดขึ้นกับเขา ทว่าเขาปลอดภัยกลับมา
เฮยฉีกล่าวด้วยเสียงดุร้าย “เจ้าเป็นเพียงเด็กเมื่อวานซืนที่มีพลังปรมาจารย์ภูต กล้าดีอย่างไรมาขวางทางพวกข้า อยากตายมากนักรึ ?!”
มู่เฉียนซียกยิ้มมุมปาก “ใช่ ข้าเป็นปรมาจารย์ภูต แต่บังเอิญข้าก็เป็นนักปรุงยาเสียด้วยสิ”
— เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! —
มู่เฉียนซีตบหน้าพวกเขาเบา ๆ จากนั้นกลุ่มนักผจญภัยเฮยฉีเหล่านี้ก็หมดสติล้มลงไปกับพื้นทีละคน
ชายชุดดำผู้นั้นรีบกล่าวขึ้นมา “ระวัง เจ้าเด็กนี่กำลังใช้พิษ!
