เมื่อตอนที่มู่เฉียนซีอยู่ห่างจากด้านบนสักระยะหนึ่ง คนของหุบเขาหมอเทวดาก็ได้มองมาเห็นว่าเจ้าหนุ่ม ‘มู่ซี’ ยังมีชีวิตอยู่ ฉับพลันทันใดใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไป เขากล่าว “ศิษย์พี่สาม เจ้าหนุ่มนั่นยังมีชีวิตอยู่และกำลังปีนขึ้นมา”
“ฉวยโอกาสตอนที่เขากำลังอยู่ในจุดอันตราย พวกเราจะลงมือซัดเขาให้ร่วงผาไปเลยดีหรือไม่ ?!”
— ตุบ! —
ทว่าผู้ที่กล่าวออกมานั้น โดนศิษย์พี่สามซัดเข้าไปชุดหนึ่ง
“จะไปทำเช่นนั้นได้อย่างไรเล่าเจ้าโง่!”
พวกเขาไม่เข้าใจเป็นอย่างมาก “เป็นเพราะเหตุใดเล่า ? เจ้าหนุ่มนั่นฆ่าศิษย์น้องยี่สิบสอง พวกเราต้องแก้แค้นให้ศิษย์น้องมิใช่รึ ?”
“การที่เจ้าเด็กหนุ่มนี่ยังไม่ตาย ต้องมีเหตุบางอย่างแน่นอน บางทีของวิเศษนั้นอาจจะอยู่ในมือของเขาแล้ว ถ้าหากว่าซัดเขาตกหน้าผาไป เจ้าจะให้พวกเราลงไปหาศพเขากลางฝูงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ด้านล่างหรืออย่างไร ?”
ฝูงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์รึ ? มันช่างน่ากลัวยิ่งนัก! พวกเขานั้นไม่กล้าพอแน่ อย่างไรเสียก็ให้เจ้าหนุ่มนั่นขึ้นมาเองอย่างปลอดภัยจะดีกว่า
คนของหุบเขาหมอเทวดาไม่ได้มีเจตนาร้ายโจมตีใส่นาง มู่เฉียนซีจึงขึ้นมาได้สบาย ๆ
ทว่าอึดใจต่อมามีอุปสรรคเกิดขึ้นเล็กน้อยเมื่ออินทรีหัวสิงห์พุ่งเข้าโจมตีนางกลางอากาศ
ศิษย์พี่สามเห็นเช่นนั้นก็รีบกล่าว “อินทรีหัวสิงห์!!! เร็วเข้า โจมตีอินทรีหัวสิงห์พวกนั้น อย่าให้พวกมันทำให้เจ้าหนุ่มนั่นร่วงลงไปด้านล่าง” “ขอรับศิษย์พี่สาม”
แทน
